I SA/Wr 525/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w B. (następca prawny B SA w B.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie : określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 roku p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].02.2010 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W. zreformował decyzję organu pierwszej instancji (Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego) z dnia [...].11.2009 r. podjętej w stosunku do [...] S.A. w B. (poprzednika prawnego skarżącej) w części określającej oprocentowanie nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec i za grudzień 2000 r., natomiast utrzymał w mocy tę decyzję w pozostałym zakresie, to jest odmawiającym stwierdzenia nadpłaty (w wymienionym podatku) za miesiące od stycznia do czerwca 2000 r. i stwierdzającym nadpłatę za lipiec 2000 r. i kolejne okresy aż do grudnia 2000 r. oraz określającym oprocentowanie od nadpłat za miesiące od sierpnia do listopada 2011 r. Wymieniona decyzja Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego podjęta została w wyniku wniosku strony (złożonego w dniu 23.03.2009 r.), w którym A S.A. powołała się na prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3.04.2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 314/06 – 325/06), uchylające decyzje Dyrektora Izby Skarbowej (z dnia [...].12.2005 r.) oraz decyzje je poprzedzające Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. (z dnia [...].09.2005 r.) w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od stycznia do grudnia 2000 r. Wyrokami tymi WSA uchylił również ostateczne decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. (z dnia [...].09.2005 r.), określające zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2000 r. – jednostce organizacyjnej funkcjonującej w ramach A S.A. – Zakładowi Transportu i Sprzętu Technologicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 3.04.2007 r. uznał, że wobec utraty przez zakład osoby prawnej, odrębnego od tej osoby statusu podatnika podatku od towarów i usług (od dnia 1.05.2004 r.), decyzje wydane po tej dacie w sprawie podatku od towarów i usług, odnoszące się do okresów wcześniejszych (sprzed daty), mogą być skierowane jedynie do osoby prawnej i winny uwzględniać rozliczenia podatkowe tej osoby prawnej jak i jej jednostki organizacyjnej. Podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie (z dnia 19.02.2010 r.) Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził między innymi, że określenie nadpłaty za miesiące od stycznia do czerwca 2000 r. nie było uzasadnione, gdyż dokonane przez osobę prawną wpłaty w dniach 20.05.2005 r. oraz 19.12.2005 r., podobnie jak nadpłata za marzec 2005 r., zostały zaliczone na poczet określonych decyzjami (uchylonymi następnie przez Sąd) zobowiązań za lipiec i kolejne miesiące do grudnia 2000 r. i były to jedyne realne wpłaty dokonane na poczet zobowiązań osoby prawnej. Natomiast według organu, na skutek uchylenia postanowieniem z dnia [...].10.2009 r. ( nr [...]) – w wyniku wznowienia postępowania – postanowienia Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...].06.2006 r. (nr [...]) w sprawie zaliczenia nadpłat i zwrotów podatku od towarów i usług (wynikających z decyzji podjętych w stosunku do wymienionego Zakładu Transportu i Sprzętu Technologicznego) na poczet określonych decyzjami zaległych zobowiązań Kopalni (osoby prawnej) za miesiące od stycznia do lipca 2000 r. oraz umorzenia postępowania – przywrócone zostały pierwotne rozliczenia podatku od towarów i usług wynikającego ze złożonych deklaracji podatkowych osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej. Tak więc wskazane postanowienie z dnia 22.10.2009 r. wytworzyło sytuację, jakby owego zaliczenia nie było. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...].12.2009 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy powołane postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego (z dnia [...].10.2009 r.) wydane w wyniku wznowienia postępowania. Postanowienie organu drugiej instancji stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 4.08.2010 r. pod sygnaturą I SA/Wr 220/10 skargę tę oddalił. Skarga kasacyjna od tego wyroku, wywiedziona przez [...] S.A. w B., nie została do chwili obecnej rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny, co wiadomo z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Występująca w sprawie zasadnicza kwestia sporna dotyczy tego, czy po stronie skarżącej powstała nadpłata w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2000 r., którą spółka [...] wiąże z dokonaniem na mocy postanowienia Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...].06.2006 r. (nr [...]) zaliczenia nadpłat oraz zwrotów podatku od towarów i usług na poczet nieistniejących – jak się później okazało – zaległości podatkowych, a które to postanowienie w trybie nadzwyczajnym zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, zaskarżonym w odrębnej sprawie postanowieniem Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...].10.2009 r. Również ze stanowiska organu podatkowego w niniejszej sprawie wynika, że wskazane obok postanowienie z dnia 22.10.2009 r. było doniosłe dla sprawy, albowiem doprowadziło do sytuacji w której przywrócone zostały pierwotne rozliczenia osoby prawnej i jej zakładu ("jakby owych zaliczeń zwrotów i nadpłat nie było"). Jak powyżej podniesiono, sprawa sądowa, mająca za przedmiot postanowienie uchylające – po wznowieniu postępowania – postanowienie z dnia 20.06.2006 r. w sprawie zaliczenia nadpłat i zwrotów podatku od towarów i usług, zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i nie została jeszcze prawomocnie osądzona. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej także "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, w tym również sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygniecie które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania. Niezależnie od tego zwraca się uwagę w orzecznictwie, że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej. W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, sąd powinien mieć na względzie możliwość wystąpienia w przyszłości zarówno przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu (postanowienie NSA z dnia 12.06.2006 r., sygn. akt I FZ 164/06 (opubl. LEX nr 194488). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2009 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłat i zwrotów podatku od towarów i usług, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sądowej, albowiem okaże się – poprzez kontrolę prawidłowości wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4.08.2010 r. (sygn. akt I SA/Wr 220/10) – czy postanowienie wchodzące w skład podstawy faktycznej zaskarżonej obecnie decyzji zostało podjęte zgodnie z prawem. Z przedstawionych względów, do czasu podjęcia i uzasadnienia orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie rozstrzygniętej przez Sąd pierwszej instancji wymienionym obok wyrokiem z dnia 4.08.2010 r. (sygn. akt I SA/Wr 220/10) – postępowanie sądowe należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.