I SA/Wr 525/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2009 r. i 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. D.Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 grudnia 2013 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 marca 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, skierowaną na adres podany w skardze, doręczono skarżącej w dniu 8 kwietnia 2014 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi natomiast brak formalny pisma, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obliczane są zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w trybie art. 73 § 1-4 p.p.s.a. (prawna fikcja doręczenia). Przepis art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tzn. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (awizo), o którym jest mowa w § 2 art. 73 p.p.s.a. Awizo umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Stosownie zaś do art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w siedmiodniowym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym, niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie podejmie przesyłki przyjmuje się na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., że pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego – czternastego dnia. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została dwukrotnie awizowana w dniach 25 marca 2014 r. i 2 kwietnia 2014 r. (dowód: k. 16 akt sądowych). Spełnione zatem zostały przesłanki, o których mowa w art. 73 § 1-3 p.p.s.a., aby uznać, że z dniem 8 kwietnia 2014 r. (czternaście dni liczone od daty pierwszego awizowania przesyłki) doszło do skutecznego jej doręczenia skarżącemu. Z tym też momentem rozpoczął swój bieg termin do wykonania ww. wezwania, który upłynął bezskutecznie w dniu 15 kwietnia 2014 r. Ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia, skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia .