I SA/Wr 532/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 września 2010 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że jej wykonanie może wyrządzić trudne do odwrócenia skutki. Skarżący dodali, że nie uchylają się od płacenie podatków, jednak decyzja rozstrzyga trudny stan faktyczny i wymaga oceny prawnej przez Sąd. Do tego czasu wszelkie działania organ podatkowego powinny być wstrzymane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy procesowej ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. W rezultacie, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie jej wykonania następuje tylko i wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto wskazane zdarzenia winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Odnosząc powyższe do wniosku skarżących, należy zauważyć, nie zostały w nim wskazane żadne skonkretyzowane skutki, będące następstwem wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd nie miał jakichkolwiek podstaw, które by pozwoliły dokonać oceny zasadności przedmiotowego wniosku – wyrażone w nim ogólnikowe twierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie może bowiem stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przedstawione stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym. Przykładowo, w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W konsekwencji powyższych uwag stwierdzić należało, iż strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec tego, na podstawie powołanego przepisu, Sąd postanowił jak w sentencji.