I SA/Wr 535/09

Wrocław, dnia 01 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 01 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. K. B. nadał w dniu [...] (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...] w sprawie nadpłaty z tytułu nabycia wewnątrz wspólnotowego samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji [...]. Decyzja została doręczona skarżącemu [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, podnosząc, że art. 3, 5 i 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745) są sprzeczne z art. 25, 28 i 90 Traktatu Ustanawiającego Unię Europejską i art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG. Ponadto ww. ustawa – zdaniem skarżącego – w sposób odmienny niż ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) określa podstawę opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, którą jest kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić (art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym). Zdaniem skarżącego, brak jest uzasadnienia aby w odniesieniu do samochodów osobowych zakupionych zagranicą, za podstawę opodatkowania, przyjmować rynkową wartość podobnego pojazdu nabytego na terytorium Polski. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W oparciu o art. 220 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku, na podstawie art.220 § 1 zd. drugie w zw. z § 3 przewodniczący wzywa skarżącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu przez sąd. W postępowaniu sądowo-administracyjnym, terminy oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i 2 w zw. z art. 82 p.p.s.a., według zasad określonych przepisami prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień tego terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni jego dzień uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg. W niniejszej sprawie zdarzeniem wszczynającym bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu w sprawie było skuteczne doręczenie skarżącemu (za pośrednictwem żony skarżącego M. B.) w dniu [...] odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] Upłynął on natomiast w dniu [...]. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.