I SA/Wr 535/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-05-15
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych powinno być obliczone według stawki dla spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, czy według stawki dla innych spraw?Ratio decidendi
Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania z wniosku o umorzenie zaległości podatkowych powinno być obliczone według stawki dla innych spraw (240 zł), a nie według stawki dla spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Do tej kwoty należy doliczyć podatek VAT.Stan faktyczny
Referendarz sądowy rozpoznał wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik został ustanowiony z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik reprezentował stronę skarżącą i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie otrzymał wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi r. pr. E. C.-O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł, w tym 23% VAT.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. E. C.-O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2009 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi r. pr. E. C.-O. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2012 r., przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika została wyznaczona r. pr. E. C.-O., która reprezentowała skarżącą przed tutejszym Sądem i na rozprawie wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Oświadczyła też, że nie otrzymała z tytułu prowadzenia niniejszej sprawy żadnego wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, a w innych sprawach – 240 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2009 r. W związku z tym, przyjąć należało stawkę minimalną przewidzianą w sprawach innych, która wynosi 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości podlega podwyższeniu o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło