I SA/Wr 540/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 540/16) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII 2006 r. postanawia: przywrócić termin. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. (doręczonym stronie skarżącej w dniu 27 lutego 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 17 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) działający w imieniu strony skarżącej P.K. (jako prezes zarządu A) wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, wydane w sprawie postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wraz z inną korespondencją zostało złożone (w jednej teczce) w dniu 27 lutego 2017 r. w kancelarii adwokackiej prowadzonej przez adw. P.J.Cz. w [...]. Od 28 lutego 2017 r. adw. P.J.Cz. był na urlopie, a złożoną w dniu 27 lutego 2017 r. w siedzibie jego kancelarii teczkę sekretariat kancelarii odłożył na czas powrotu adwokata z urlopu. Adwokat P.J.Cz. z urlopu wrócił 10 marca 2017 r. i dopiero wówczas zapoznał się z treścią postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, wskazując na sposób zaskarżenia tego postanowienia. W uzupełnieniu okoliczności powołanych jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu działający w imieniu strony skarżącej P.K. podniósł, że cierpiąc na zaniki pamięci z powodu choroby nie pamiętał on o przekazaniu korespondencji do kancelarii. Niezależnie od powyższego podkreślił także, że kontakt z adwokatem przed dniem 10 marca 2017 r. był niemożliwy z uwagi na kradzież jego telefonu komórkowego. Do pisma o przywrócenie terminu dołączono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r., wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a nadto, dwa zaświadczenia (z dnia 15 marca 2017 r. i 14 grudnia 2016 r.) wystawione przez lekarza [...] z których wynika, że P.K. pozostaje pod stałą opieką [...], a okresowe zaostrzenia choroby mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta. Z treści zaświadczenia lekarskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. wynika, że u P.K. wcześniej (tj. w dniu 25 listopada 2015 r, i 26 stycznia 2016 r.) zdiagnozowano stany [...], a upośledzenie funkcji poznawczych dotyczy – pamięci, uwagi, koncentracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przywrócenie terminu jest instytucją procesową, która ma na celu uchronienie strony przed negatywnymi konsekwencjami bezskutecznego upływu terminu do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu sądowym, o ile strona złoży stosowny wniosek, w jego treści spełni przesłankę o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm; dalej – p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu strona skarżąca spełniła niezbędne wymogi formalne rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, co otwierało możliwość jego merytorycznego rozpoznania. Materialnoprawną przesłankę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej przed sądem administracyjnym stanowi wymóg uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że do uchybienia terminu doszło wskutek okoliczności przez niego niezawinionych (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym dotyczącym instytucji przywrócenia terminu podkreśla się, że uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I OZ 745/11, LEX nr 984394). Wymaga również odnotowania, że ocenę zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy przeprowadzać w sposób zindywidualizowany, tj. adekwatny do konkretnego stanu faktycznego, postrzeganego jako tło okoliczności z powodu których określony termin nie został dochowany. Oceniając, w myśl przedstawionego kryterium, zasadność złożonego w sprawie wniosku Sąd miał na uwadze z jednej strony - udokumentowane kłopoty zdrowotne osoby działającej w imieniu organu skarżącej spółki, przejawiające się zaburzeniami w postrzeganiu rzeczywistości, a także, niepamięcią, brakiem koncentracji etc. Z drugiej zaś, nie dające się wykluczyć prawdopodobieństwo tego, że strona skarżąca istotnie pozostaje w relacjach zawodowych z adw. P.J.Cz. (choć formalnie pełnomocnik ten nie reprezentuje spółki w toczącym się postępowaniu sądowo-administracyjnym), a z powodu opisanych we wniosku okoliczności (w tym także uwzględniających zaniki pamięci osoby reprezentującej organ spółki) kontakt z adw. P. J.Cz. w okresie pomiędzy 27 lutego i 10 marca 2017 r. mógł być utrudniony. Opisane okoliczności, przy uwzględnieniu wymogu jedynie uprawdopodobnienia braku zawinienia w uchybieniu terminu, dawały w sumie podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 stycznia 2017 r. Uzupełniająco należy dodać, że z uwagi na dolegliwości zdrowotne P.K. pozytywnie zostały rozpoznane wnioski o przywrócenie terminu w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 661/16 (postanowienie z dnia 6 marca 2017 r.), I SA/Wr 1169/16 (postanowienie z dnia 6 lutego 2017 r.) oraz I SA/Wr 343/16 (postanowienie z dnia 23 stycznia 2017 r.). Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.