I SA/Wr 545/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: I. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia z dnia 17 września 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 545/18 w ten sposób, że w czwartym wersie od dołu w miejsce słów "w dziesiątym wersie" wpisać: "w szesnastym i siedemnastym wersie"; II. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia w ten sposób, że na stronie drugiej w piątym wersie od dołu w miejsce słów " s. 17, wersy 15-28 od góry" wpisać: " s. 17, wersy 21-34 od góry oraz s.18, wersy 1-2 od góry". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wynika natomiast z treści art. 166 p.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec tego dozwolone jest także prostowanie treści postanowienia, w tym również o sprostowaniu wyroku. Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w orzeczeniu nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania postanowienia z dnia 17 września 2018 r., z uwagi na oczywisty charakter nieprawidłowości. Sąd z urzędu stwierdza, że oczywista omyłka wystąpiła w sentencji postanowienia, dlatego też w miejsce słów "w dziesiątym wersie" należało wpisać słowa "w szesnastym i siedemnastym wersie" oraz oczywista omyłka wystąpiła również w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia w ten sposób, że na stronie drugiej w piątym wersie od dołu należało w miejsce słów " s. 17, wersy 15-28 od góry" wpisać: " s. 17, wersy 21-34 oraz s.18, wersy 1-2 od góry", co znajduje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2018 r. W związku z powyższym tym Sąd orzekł jak sentencji postanowienia w oparciu o art. 156 § 1 p.p.s.a.