I SA/Wr 549/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 25 stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi A sp. z o.o. we W. (zwanej dalej stroną skarżącą) jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 25 stycznia 2011 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia 20 września 2010 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie określenia kwoty podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 9 500,00 zł oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 9 524,00 zł i jednocześnie stwierdzającą nadpłatę w tym podatku w kwocie 24,00 zł. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty wskazano m. in., że przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązujące w dniu podjęcia czynności powodującej powstanie obowiązku podatkowego są sprzeczne z Dyrektywą Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. WE L Nr 249, s. 25). Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Organ podatkowy pierwszej instancji rozpoznając sprawę stwierdził, że zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z udzieleniem pożyczki spółce przez jej wspólnika, była zgodna z przepisami dyrektywy 69/335/EWG. W decyzji wskazał, że art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. nakładał na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego czynności, które w dniu 1 lipca 1984 r. były zwolnione z opodatkowania lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej. Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. zauważył, że na dzień 1 lipca 1984 r. w Polsce obowiązywały jednak przepisy ustawy o opłacie skarbowej oraz przepisy rozporządzenia w sprawie opłaty skarbowej, zgodnie z którymi wysokość opłaty skarbowej od takiej umowy wynosiła odpowiednio 10% i 5%. Zatem uznano, że stawki opłaty skarbowej obowiązujące w dniu 1 lipca 1984 r. były wyższe niż wskazane w dyrektywie 69/335/EWG. W związku z tym określony w dyrektywie 69/335/EWG obowiązek zwolnienia z podatku kapitałowego czynności podwyższenia kapitału zakładowego nie miał zastosowania w stosunku do Polski. Omawiana decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. będącą przedmiotem sądowoadministracyjnej kontroli w niniejszym postępowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję organu odwoławczego strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Kolejne z zarzutów dotyczyły naruszenia przepisów art. 10 w związku z art. 56 i 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jak również § 54 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie opłaty skarbowej (Dz. U. Nr 34, poz. 161), a ponadto art. 120, 121 § 1 i 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w omawianym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże zdaniem Sądu nie wyłącza to możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problematyczne zagadnienie prawne w obu sprawach jest tożsame. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pierwsze pytanie prejudycjalne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W skardze strona skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi to, czy dla zastosowania zwolnienia określonego w tym przepisie konieczne jest uwzględnienie kolejnych zmian Dyrektywy 69/335, jeśli w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały (por. też postanowienie NSA z 27 maja 2010 r., II FSK 80/09). W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich odpowiedzi na wskazane pytanie prejudycjalne.