I SA/Wr 55/09

Wrocław, dnia 06 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...], nr [...], skarżący A. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że dobrowolna realizacja decyzji nie jest możliwa, zaś przymusowa, w drodze egzekucji, będzie skutkować likwidacją jego działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił udzielenia skarżącemu ochrony w tym zakresie, wskazując, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby wykonanie przedmiotowej decyzji mogło skutkować wyrządzeniem mu niepowetowanej szkody lub spowodowaniem innych, trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu z dnia [...] skarżący podniósł, że nie posiada środków pieniężnych by zapłacić zobowiązanie podatkowe, natomiast przeprowadzenie egzekucji z jego majątku spowoduje konieczność zamknięcia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Skarżący podał, że w latach poprzednich uzyskiwał rocznie około 50-60 tysięcy złotych dochodu. Tym samym egzekucja zobowiązania podatkowego w kwocie 190 tysięcy złotych musi doprowadzić do jego upadłości i powstania znacznej szkody. Skarżący zarzucił także rozstrzygnięciu Sądu, że wszystkie dane, niezbędne do rozpatrzenia jego wniosku, były zawarte w aktach administracyjnych organów podatkowych. Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W ocenie Sądu drugiej instancji, skarżący bowiem uzasadnił swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Sąd ten wskazał, że egzekucja zobowiązania podatkowego będzie oznaczała dla skarżącego utratę środków na prowadzenie działalności gospodarczej i w konsekwencji jej likwidację. Jak podkreślił, już tylko ta okoliczność jest uznawana w orzecznictwie za dotkliwą i powodującą trudne do odwrócenia skutki. Sąd drugiej instancji wskazał także, że przy ponownym rozpoznawaniu wniosku skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powinien uwzględnić także dokumenty złożone przez skarżącego w toku postępowania przed organami podatkowymi oraz oświadczenie zawarte w zażaleniu z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art., może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności powstanie "znacznej szkody" będzie miało miejsce w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym. Należy wskazać, że likwidacja działalności gospodarczej, zwłaszcza dobrze rozwiniętej, stanowi właśnie jeden z najdalej idących i z reguły nieodwracalnych skutków w sferze majątkowej i finansowej podatnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nawet późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, w razie uznania decyzji za wadliwą, nie pozwala na pełną restytucję zlikwidowanej działalności. Tym samym Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w niniejszej sprawie, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania może zrodzić niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody majątkowej oraz trudnych do odwrócenia skutków. Zwłaszcza, że kwota zobowiązania podatkowego znacznie przekracza dochody uzyskiwane przez skarżącego. W przypadku egzekucji zobowiązania podatkowego, konieczna byłaby zatem egzekucja z należącego do skarżącego przedsiębiorstwa. Uwzględniając wniosek skarżącego, Sąd miał na uwadze nie tylko jego oświadczenia złożone w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz dokumentację zawartą w aktach administracyjnych sprawy, a także fakt, że wykonanie przedmiotowej decyzji było już wstrzymywane na etapie postępowania odwoławczego przed Dyrektorem Izby Skarbowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.