I SA/Wr 558/01

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-06-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Ryszard Pęk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 PPSA, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, i w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
W przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 PPSA, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 201 § 1 PPSA w związku z art. 200 PPSA. Sąd zasądza te koszty, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy, ale może miarkować ich wysokość, zwłaszcza gdy strona powoływała się na trudną sytuację finansową.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzje Izby Skarbowej dotyczące podatku od towarów i usług. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie. Strona skarżąca przychyliła się do wniosku o umorzenie postępowania i wniosła o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Organ skarżący wniósł o miarkowanie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 71.635 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

I SA/ Wr 558/01 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ryszard Pęk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka jawna we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] roku od Nr[...] do Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 1998 roku do grudnia 1998 roku oraz lutego 1999 roku do kwietnia 2000 roku postanawia: I. umorzyć postępowanie II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 71, 635 ( siedemdziesiąt jeden tysięcy sześćset pięć ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Strona skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na oznaczone wyżej decyzje Izby Skarbowej we W. utrzymujące w mocy decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] (nr [...] do nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 1998 r. do grudnia 1998 r. oraz od lutego 1999 r. do kwietnia 2000 r. Po doręczeniu odpisu skargi Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją z dnia [...] (nr [...]), działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżone decyzje oraz decyzje organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie w sprawie, zaś w piśmie z dnia [...] wniósł o umorzenie postępowania. Pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania i podtrzymał wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego przy zastosowaniu sześciokrotnej stawki minimalnej w oparciu o obowiązujące przepisy, co uzasadnił dużym nakładem pracy przy sporządzaniu skarg we wszystkich sprawach. Pełnomocnik Izby Skarbowej odnosząc się do kwestii kosztów wniósł o ich miarkowanie z uwzględnieniem faktu uchylenia decyzji przez organ w trybie samokontroli oraz wskazał, że skargi we wszystkich sprawach są jednorodne i że nakład pracy nie powinien przekraczać 1-krotnej wysokości stawki minimalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości 2 uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy uchylił zaskarżone decyzje oraz decyzje wydane przez organ I instancji i orzekł zgodnie z żądaniem strony tj. umorzył postępowanie podatkowe w wyniku czego przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Powyższe - stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. - stanowi przesłankę do umorzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w przepisie art. 201 § I ustawy p.s.a., wedle którego skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Wskazać trzeba, iż zawarty w powyższej regulacji "zwrot kosztów postępowania" przysługujący skarżącemu od organu powinien być odczytywany łącznie z brzmieniem przepisu art. 200 omawianej ustawy, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 201 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrazu "także". Zgodnie z art.200 powołanej wyżej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W rozpoznawanej sprawie do "kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw" należało zaliczyć: uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy od skarg w łącznej kwocie [...], opłaty skarbowe uiszczone od złożonych pełnomocnictw w łącznej kwocie [...] oraz koszty zastępstwa prawnego w kwocie [...]. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa prawnego w wysokości czterokrotnej stawki minimalnej określonej w § 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013) w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie zmiany powołanego wyżej rozporządzenia (Dz. U. nr 212, poz. 2073) Sąd miał na uwadze to, iż pełnomocnik nie przedłożył spisu poniesionych kosztów i nie wykazał, iż żądane w każdej ze spraw wynagrodzenie zostało faktycznie zapłacone. Uiszczenie wynagrodzenia w kwocie żądanej w każdej ze skarg było o tyle wątpliwe, iż we 3 Sygn. akt I SA/Wr 558/01 wnioskach o zwolnienie od kosztów sądowych strona powoływała się na złą sytuację finansową, która uniemożliwiała jej poniesienie tych kosztów. W ocenie Sądu charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika przy sporządzeniu skargi uzasadniał zasądzenie jednego wynagrodzenia w wysokości czterokrotnej stawki minimalnej określonej w cytowanym wyżej przepisie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W istocie bowiem pełnomocnik sporządził jedną skargę, której treść następnie powielił. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. 4

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło