I SA/Wr 560/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P.P.U. "V." sp. z o.o. w C.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., strona skarżąca, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje znaczne straty finansowe z uwagi na fakt prowadzenia egzekucji na maszynach i urządzeniach niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.), Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymóg uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r.; sygn akt FZ 496/204). Nawiązując do treści wniosku złożonego w sprawie, Sąd nie dostrzegł okoliczności przemawiających za jego uwzględnieniem. Wniosek ten nie zawierał bowiem żadnych okoliczności pozwalających stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować następstwo o jakim mowa w treści art. 61 § 3 u.p.s.a. Odnosząc się do ogólnikowego twierdzenia we wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne straty finansowe wskazać trzeba, iż Sąd nie znalazł na tej podstawie przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Argumentacja wnioskodawcy jest ogólnikowa, nie jest informacją kompletną, pozwalająca Sądowi na zobrazowanie realnej sytuacji strony, a tym samym jest niewystarczająca do udzielenia stronie ochrony tymczasowej przez Sąd. Skarżąca nie przestawiła swojej sytuacji finansowej i majątkowej (pożądane byłoby zwłaszcza wskazanie posiadanych środków finansowych, wysokości osiąganych dochodów). Należy w tym miejscu podkreślić, że powszechnie aprobowany w orzecznictwie jest pogląd, w myśl którego, brak wskazania przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może być uznany za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 u.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający odmowę uwzględnienia wniosku (tak Jan Paweł Tarno w komentarzu: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189) . Skoro zatem w przekonaniu Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia następstw o jakich mowa w dyspozycji art. 61 § 3 u.p.s.a., nie mógł oczekiwać skutków procesowych w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie wyżej powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.