I SA/Wr 571/19

PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-07-24

Skład orzekający: Piotr Kieres

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skargę na decyzję administracyjną należy odrzucić z powodu braku podpisu i nieuiszczenia opłaty od skargi pomimo wezwania do uzupełnienia tych braków?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, gdy nie spełnia wymogów formalnych, takich jak brak podpisu oraz nieuiszczenie opłaty, a strona została prawidłowo wezwana do uzupełnienia tych braków w terminie i nie uczyniła tego. W takim przypadku sąd nie nadaje skardze biegu i odrzuca ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca B. G. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu dotyczącą określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w VAT za 2014 rok oraz odsetek za zwłokę. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. podpisu oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwań, skarżąca nie uzupełniła braków.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2014 r. oraz odsetek za zwłokę wraz z orzeczeniem o zabezpieczeniu na majątku postanawia odrzucić skargę. Skarżącą – B. G. Sąd wezwał do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie oraz o uiszczenie wpisu od skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone 24 czerwca 2019 r. w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez jej podpisanie, zostało prawidłowo doręczone w dniu 24 czerwca 2019 r. dorosłemu domownikowi D. G., a zatem termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upływał z dniem 1 lipca 2019 r. Brak ten nie został uzupełniony. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Wezwanie do uzupełnienia tego braku fiskalnego skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu 24 czerwca 2019 r. dorosłemu domownikowi D.G., a zatem termin do uzupełnienia tegoż braku skargi upływał z dniem 1 lipca 2019 r. Brak ten również nie został uzupełniony. . Podsumowując, skoro pomimo prawidłowo doręczonych wezwań Sądu i upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła powyższych braków, to skargę, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło