I SA/Wr 572/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. skarżący – R. K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, podatnik nie uzasadnił zgłoszonego wniosku. W szczególności, nie wykazał przesłanek o jakich mowa w treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że skarżący nie przedstawił w nim swojej aktualnej sytuacji materialnej, wniosek bowiem nie posiada uzasadnienia. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł okoliczności mające charakter wyłącznie merytorycznych zarzutów, skierowanych przeciwko kwestionowanej decyzji organów podatkowych. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera natomiast żadnego odniesienia do wymaganych ustawą przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 upsa. W szczególności, skarżący w żaden sposób nie odniósł się do skutków, jakie może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji w majątku zobowiązanego. Z tych względów, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. Jednocześnie, nawiązując do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia prawa podatkowego należy nadmienić, iż rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji, Sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki, jakie może ponieść strona w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Przedmiotem sporu są bowiem świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.