I SA/Wr 576/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości A S.A. w upadłości z siedzibą w Ch. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty tytułem podatku od towarów i usług za okres 01/2003 na poczet zaległości w tym podatku wraz z odsetkami za zwłokę za miesiąc styczeń 2003 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 355,00 (słownie: trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej Syndyka Masy Upadłości A S.A. w upadłości zaskarżył wyżej wskazane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty tytułem podatku od towarów i usług za okres [...] na poczet zaległości w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę za miesiąc styczeń 2003 r., wnosząc o uchylenie obu postanowień. Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z dnia [...] poinformował, że decyzją z dnia [...] Nr [...], [...] uznał skargę za zasadną i uwzględnił ją w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej uppsa - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten umożliwia organowi podatkowemu ponowną weryfikację swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. W niniejszej sprawie organ podatkowy drugiej instancji uwzględnił w całości skargę strony i uchylił postanowienia wydane przez organ podatkowy pierwszej i drugiej instancji oraz zaliczył wpłatę z dnia [...] tytułem podatku od towarów i usług za okres [...] na poczet zaległości w podatku od towarów i usług. Zatem oznacza to, że postępowanie sądowoadminstracyjne stało się w tej sytuacji bezprzedmiotowe, co skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 uppsa, z którego wynika, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością takiego postępowania będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego - w tym przypadku - w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 i uchylenia jej. (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wyd. Prawn. LexisNexis Warszawa 2005, s. 495). Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 uppsa, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlega umorzeniu. Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, w myśl art. 201 § 1 uppsa zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 uppsa. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego w kwocie [...]. Z akt sprawy wynika, że strona poniosła koszty wpisu sądowego stałego w kwocie [...] (§ 2 ust. 1 pkt 1) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2192 i 2193)), chociaż wniosła wpis w wysokości [...]. W myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, a podstawą zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1 stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ze względu na to, iż przedmiotem zaskarżenia nie jest roszczenie pieniężne, przy określeniu należnych pełnomocnikowi kosztów zastępstwa prawnego, zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c określający, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w innej sprawie wynosi 240 zł. Biorąc pod uwagę rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego w sprawie, Sąd uznał, iż nie były one na tyle wysokie, aby uzasadniały podwyższenie minimalnej stawki za jego czynności w toku postępowania sądowego. W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w sprawie wyniosły łącznie 355,00 zł (100,00 zł wpisu, 240,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i 15 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.