I SA/Wr 576/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z o.o. w Z. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: sprostować z urzędu omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 576/17 w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanej w pkt. II wyroku nazwy organu zapisanej jako: "Szefa Krajowej Informacji Skarbowej" wpisać: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej". Powołanym wyrokiem z 24 października 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 576/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił wskazaną w sentencji interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, zasądzając jednocześnie skarżącemu od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W pkt. II sentencji wyroku błędnie wskazano nazwę organu zapisanego jako: "Szefa Krajowej Informacji Skarbowej" zamiast: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej". Wskazać należy, że możliwość sprostowania wyroku została przewidziana w art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Tak właśnie było w niniejszej sprawie, dostrzeżone błędy wystąpiły wbrew zamierzeniu Sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.