I SA/Wr 579/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2017 r. w sprawie ze skargi "A" sp. z o. o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące II-VIII, X, XI i XII 2012 r. oraz za I i VI 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Skarżąca spółka, pismem z dnia 4 maja 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika procesowego. Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ustawowym terminie strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, po rozpoznaniu którego Sąd na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 stycznia 2017 r. W związku z powyższym pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału 16 stycznia 2017 r.) strona skarżąca wezwana została do opłacenia skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, prawidłowego doręczenia wskazanego wezwania dokonano w dniu 4 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie, które z uwagi na nieuzupełnienie przez spółkę braków formalnych pisma (nie zostało ono podpisane) zostało odrzucone postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. Od powyższego postanowienia spółka również wniosła zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia o usunięcie braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu lub przesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu. Wskazane wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r. Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 4 września 2017 r. strona skarżąca nadesłała dwa egzemplarze podpisanego zażalenia z dnia 28 lipca 2017 r. Wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony (informacja z Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu). Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie spółki z dnia 28 lipca 2017 r. z uwagi na nieuiszczenie należnego od niego wpisu, jak i odrzucił skargę strony wobec nieopłacenia jej w siedmiodniowym terminie na uzupełnienie braku fiskalnego skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniach 27 października 2017 r. oraz 6 listopada 2017 r. (o dacie drugiego awiza Sąd uzyskał informację z http://emonitoring.poczta-polska.pl/) a następnie wydana adresatowi w dniu 13 listopada 2017 r. Skarżąca pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 listopada 2017 r. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 października 2017 r. Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał żalącą o usunięcie braków zażalenia poprzez jego podpisanie lub przesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu oraz złożenie (nadesłanie) odpisu zażalenia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca spółka pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. (data nadania) przesłała podpisane zażalenie na adres Sądu. Nie nadesłano natomiast odpisu zażalenia. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie z uwagi na jego wniesienie po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Skarżąca spółka pismem z dnia 13 marca 2018 r. zatytułowanym "zażalenie" zaskarżyła w całości powyższe postanowienie oraz wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W treści pisma spółka podniosła, iż odpis postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 13 listopada 2017 r. a tym samym termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 20 listopada 2017 r. W tym też dniu została nadana przesyłka pocztowa zawierająca odrzucone przez Sąd zażalenie. Dodała spółka, iż ujemne skutki procesowe dla strony wywołane zostały bez jej udziału, na skutek działań bądź zaniechań operatora publicznego. Zarządzeniem z dnia 7 maja 2018 r. Przewodniczący Wydziału I zakwalifikował powyższe pismo procesowe strony skarżącej z dnia 13 marca 2018 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.)., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie przedmiotowego wniosku w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, z jednoczesnym dokonaniem czynności, której nie dokonał w terminie oraz uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). W sprawie bezsporne jest, że strona uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 6 marca 2018 r. (powzięcie informacji o uchybieniu terminowi), a wniosek został złożony 13 marca 2018 r. W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła brak winy w niezachowaniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 października 2017 r. W przepisie art. 73 p.p.s.a. ustanowiony został tryb doręczenia awizowanego znajdujący zastosowanie w sytuacji, gdy nie jest możliwe doręczenie pisma bezpośrednio do rąk adresata (ewentualnie jego przedstawiciela lub pełnomocnika), bądź w razie niemożności doręczenia przesyłki w sposób zastępczy, zgodnie z art. 72 p.p.s.a. Kluczowe znaczenie dla skutecznego doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. ma pozostawienie adresatowi zawiadomienia o nadejściu i przesyłki wraz z informacją o możliwości jego odebrania w oznaczonym terminie. Operator pocztowy ma obowiązek dwukrotnego zawiadomienia o nadejściu przesyłki, pierwszy raz przy pierwszej próbie doręczenia, drugi po upływie 7 dni od dnia pozostawienia wcześniejszego zawiadomienia. Łączny termin do odbioru przesyłki, liczony od pozostawienia pierwszego zawiadomienia wynosi 14 dni. W tym terminie przesyłka powinna pozostawać w placówce pocztowej, co wynika z art. 73 § 1 p.p.s.a., i w tym terminie przesyłka może być także wydana odbiorcy. Stanowi o tym wprost § 37 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2012, poz. 545) – zwanego dalej Rozporządzeniem, zgodnie z którym przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że operator pocztowy dopuścił się w rozpoznawanej sprawie nieprawidłowości, naruszając przepis art. 73 p.p.s.a. oraz wskazywany przepis Rozporządzenia poprzez przechowanie przesyłki przez okres dłuższy niż czternaście dni licząc od pierwszego zawiadomienia i wydanie jej adresatowi po upływie wskazywanego w przepisach terminu. W świetle powyższego, zgodzić należy się ze skarżącą spółką, że odbierając przesyłkę w dniu 13 listopada 2017 r., a zatem po upływie 14 dni licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, mogła być przekonana, że termin do wniesienia zażalenia należy liczyć od tego momentu. W ocenie Sądu bezzasadne wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego zawiadomienia oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki. W powyższym zakresie Sąd podziela poglądy wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12 oraz z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, które co prawda zapadły na gruncie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, jednakże z uwagi na podobne brzmienie przepisów o doręczeniach i przywróceniu terminu na gruncie p.p.s.a., zachowują aktualność w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.