I SA/Wr 582/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. P. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. P. M., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w kwocie 590,40 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika H. K. został wyznaczony adw. P. M., który zastępował skarżącą przed tutejszym Sądem. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 r. pełnomocnik wniósł do protokołu m.in. o zasądzenie kosztów zastępstwa z urzędu na podstawie rozporządzenia z 2015 r. oraz na podstawie wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 11.547 zł – czyli 2.400 zł kosztów zastępstwa za pomoc prawną z urzędu. Oświadczył przy tym, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności powołać trzeba przepisy przejściowe i końcowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Na podstawie § 23 rozporządzenie to weszło w życie z dniem 5 listopada 2016 r., przy czym zgodnie z § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji wszczęte zostało jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia i zakończyło się postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, wydanym 16 listopada 2016 r. W związku tym stawkę wynagrodzenia za zastępowanie strony skarżącej przed tutejszym Sądem określają dotychczasowe przepisy. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja uchylająca i przekazująca sprawę z wniosku o umorzenie zaległości podatkowej do ponownego rozpoznania. Mając na uwadze treść wniosku pełnomocnika wskazać trzeba, że zaskarżona decyzja nie dotyczyła należności pieniężnej, lecz przyznania ulgi podatkowej. Poza tym była to decyzja kasatoryjna, a więc nie określała ani nie ustalała żadnego zobowiązania pieniężnego, które w sprawie miałoby być sporne. W tym stanie rzeczy w sprawie opłatę maksymalną za udzieloną pomoc prawną określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 480 zł. Co za tym idzie, działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 110,40 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.