I SA/Wr 584/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela opłatą komorniczą powstałą w toku postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczoną tytułem wpisu od skargi kwotę 100 (słownie: sto) złotych. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę skarżącą (za pośrednictwem jej pełnomocnika) do opłacenia skargi na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 czerwca 2016 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy wewnętrznego dokumentu księgowania przekazanego przez Oddział Finansowy tut. Sądu wynika, że wymaganą opłatę strona skarżąca uiściła przelewem w dniu 5 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do uiszczenia, w terminie 7, dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 czerwca 2016 r. Zgodnie z powyższym, ostatnim dniem terminu w jakim należało dokonać tej czynności procesowej był dzień 29 czerwca 2016 r. (środa). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca uiściła wymagany wpis od skargi w dniu 5 lipca 2016 r., a zatem, po terminie. Z tego powodu, zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a., czynność tę należało uznać za bezskuteczną. Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a. jako nieopłaconej. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.