I SA/Wr 590/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z/s we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 24 stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku do dochodowego od osób prawnych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Przedmiotem skargi złożonej w tej sprawie jest wskazana w sentencji interpretacja indywidualna w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Skarżąca spółka uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym akcie. Pismem z dnia 17 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę wniesioną w tej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art.232 §1 pkt 1 p.p.s.a.