I SA/Wr 61/12
PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-06-24
Skład orzekający: Lidia Błystak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, ale nadany w urzędzie pocztowym po upływie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jest skutecznie złożony?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest skutecznie złożony, jeżeli zostanie złożony w organie, który wydał objęty spóźnioną skargą akt. Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże, jeśli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie złożony po upływie ustawowo zakreślonego terminu (liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu), podlega on odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący G.D. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczące podatku VAT. Skarga została odrzucona przez WSA we Wrocławiu jako wniesiona po terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu nieprawidłowego działania pracowników Poczty Polskiej. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu, jednak uznał go za złożony po terminie i postanowił go odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skargę na oznaczone wyżej postanowienie G.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego listem nadanym w dniu 20 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego "[...]"). Ze znajdującego się w aktach sprawy (k. 12 akt administracyjnych) zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż przy pierwszej próbie jego doręczenia w dniu 4 listopada 2011 r. osoba doręczająca nie zastała adresata, przesyłkę organu podatkowego pozostawiono w Urzędzie Pocztowym na okres 14 dni, natomiast stosowne zawiadomienie (awizo) pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 14 listopada 2011 r. W dniu 22 listopada 2011 r. przesyłka zawierająca postanowienie, które stanowi przedmiot skargi, została wydana w Urzędzie Pocztowym pełnoletniemu domownikowi skarżącego (żonie).
W skardze oraz w odpowiedzi na skargę strony wskazały jako datę doręczenia adresatowi zaskarżonego postanowienia dzień 22 listopada 2011 r.
Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r. Sąd odrzucił skargę G.D. jako wniesioną po ustawowo zakreślonym terminie. Postanowienie to w odpisie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2012 r.
Listem poleconym, nadanym na adres Sądu w dniu 10 maja 2013 r. skarżący przesłał wniosek z dnia 8 maja 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego wywiedziona została argumentacja w zakresie przyczyny spóźnionego wniesienia środka zaskarżenia. Argumentacja ta dotyczyła nieprawidłowego działania pracowników Poczty Polskiej, za które skarżący, działający w zaufaniu do "operatora państwowego", nie ponosi winy. W dniu 15 maja 2013 r. wniosek ten został przesłany wedle właściwości, określonej w art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), do Dyrektora Izby Skarbowej we W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na mocy art. 86 i 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi istnieje możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Rozpoznając sprawę na skutek wniosku o przywrócenie terminu do podjęcia czynności w postępowaniu sądowym Sąd w pierwszej kolejności weryfikuje spełnienie warunków formalnych przewidzianych dla tego wniosku w ustawie procesowej. Są nimi dochowanie siedmiodniowego terminu liczonego od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnienie czynności, dla której termin był wyznaczony.
Stosownie do art. 87 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami adminsitracyjnymi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z powołanego uregulowania wynika, iż wniosek o przywrócenie do wniesienia skargi jest skutecznie złożony, jeżeli zostanie złożony w organie, który wydał objęty spóźnioną skargą akt (decyzję). Z kolei po myśli art. 83 § 3 ustawy procesowej oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro przedmiotem wniosku G.D. jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniosek ten należy uznać za złożony skutecznie w terminie, w jakim został on nadany w Urzędzie Pocztowym na adres Dyrektora Izby Skarbowej jako właściwego organu administracji. W konsekwencji, należało przyjąć, iż rozpoznawany wniosek został skutecznie wniesiony do Sądu, za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcia dotyczy skarga, zgodnie z uregulowaniem art. 87 § 3 w zw. z art. 83 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu jego nadania na adres odwoławczego organu podatkowego – w dniu 15 maja 2013 r.
Zgodnie z dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca informację o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi uzyskała w dniu doręczenia jej postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2013 r., tj. w dniu 9 kwietnia 2013 r., odrzucającego tę skargę jako wniesioną po ustawowo zakreślonym terminie. Zdaniem Sądu treść wyżej wskazanego orzeczenia sądowego pozwalała na uświadomienie faktu opóźnionego wniesienia skargi. Ten dzień należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia, którym było przekonanie strony o terminowym dokonaniu czynności procesowej. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczynał bieg w dniu 10 kwietnia 2013 r. i kończył się z upływem dnia 16 kwietnia 2013 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżący złożył dopiero w dniu 15 maja 2013 r., a zatem 29 dni po ustawowo zakreślonym terminie.
W tym stanie rzeczy, na skutek unormowania wynikającego z art. 88 zd. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, wniosek G.D. z dnia 8 maja 2013 r. jako złożony po upływie ustawowo zakreślonego terminu podlegał odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło