I SA/Wr 610/12

Wrocław, dnia 17 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 610/12, w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2005 r. postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. Wniosek A sp. z o.o. we W. (dalej: skarżąca) o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 610/12, w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wniosek taki może być uwzględniony jedynie wówczas, gdy dotyczy rozstrzygnięcia, które według przepisów sąd powinien był zamieścić z urzędu w uzupełnianym orzeczeniu. Choć takim rozstrzygnięciem, w oparciu o art. 209 p.p.s.a., jest co do zasady wniosek o zwrot kosztów sądowych (w tym zastępstwa procesowego), to należy mieć na uwadze, że skuteczność takiego wniosku jest uzależniona od zgłoszenia go, w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a., w odpowiednim terminie – najpóźniej do czasu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia kończącego postępowanie. Analiza akt w niniejszej sprawie prowadzi natomiast do konstatacji, że wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie został zgłoszony przed zakończeniem rozprawy z dnia 28 sierpnia 2012 r. Nie zawierała go bowiem ani skarga skarżącej z dnia 25 kwietnia 2012 r., ani jej pismo sądowe z dnia 18 czerwca 2012 r. Wreszcie nie zgłosił go jej pełnomocnik w trakcie rozprawy z dnia 28 sierpnia 2012 r. W związku z powyższym wniosek skarżącej o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego z dnia 28 sierpnia 2012 r. (wniesiony w dniu 03 września 2012 r. – data stempla pocztowego) należało uznać za spóźniony, zaś samo prawo do żądania kosztów w tym zakresie za wygasłe. W konsekwencji Sąd nie miał podstaw do zawarcia rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów sądowych w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2012 r. Z tych też względów, w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.