I SA/Wr 615/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-09-20

Skład orzekający: Marek Olejnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządca wspólnoty mieszkaniowej, który nie posiada uchwały właścicieli lokali, jest uprawniony do reprezentowania wspólnoty w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie skargi na indywidualną interpretację prawa podatkowego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ reprezentowanie wspólnoty mieszkaniowej przed sądami administracyjnymi, w tym w sprawie skargi na indywidualną interpretację prawa podatkowego, nie mieści się w zakresie czynności zwykłego zarządu. Do takiego działania zarządca wspólnoty potrzebuje odpowiedniej uchwały właścicieli lokali, która nie została przedłożona w wyznaczonym terminie. Brak ten stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa w P. wniosła skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Zarządca wspólnoty, G. L., został dwukrotnie wezwany do przedłożenia dokumentów potwierdzających jego umocowanie do reprezentowania wspólnoty w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pomimo przedstawienia protokołu zebrania właścicieli i umowy o zarządzanie, sąd uznał, że nie dowodzą one umocowania do reprezentacji w tej konkretnej sprawie, gdyż czynność ta przekracza zakres zwykłego zarządu i wymaga uchwały właścicieli. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych, skarga została odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław, dnia 20 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy u. Ś. [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów - organ upoważniony - Dyrektor Izby Skarbowej w P. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 05 czerwca 2010 r. G. L. wniósł w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. Ś. [...] skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 czerwca 2010 r. został wezwany, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do złożenia dokumentu określającego jego umocowanie do reprezentowania Wspólnoty, przez przedstawienie umowy o zarządzanie i administrowanie nieruchomością wspólną. W odpowiedzi na wezwanie G. L. przedstawił protokół zebrania właścicieli lokali przy ul. Ś. [...] w formie aktu notarialnego, repertorium [...]z dnia [...], na którym podjęto uchwałę o powierzeniu mu zarządu nieruchomością wspólną oraz kopię umowy z dnia [...]o powierzeniu mu zarządzania i administrowania nieruchomością wspólną. Następnie zarządzeniem sędziego z dnia 16 sierpnia 2010 r. G. L. został wezwany, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika jego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie doręczono autorowi skargi w dniu 23 sierpnia 2010 r. W odpowiedzi z dnia 25 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) na to wezwanie G.L. oświadczył, że przedstawił wszystkie dokumenty jakie posiada do reprezentowania wspólnoty (przedkładając ponownie wskazane wyżej dokumenty). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że strona skarżąca - Wspólnota Mieszkaniowa w P. przy ul. Ś. [...] jest jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, która w oparciu o art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903, ze zm. dalej jako u.w.l.) może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) tego rodzaju jednostka organizacyjna dokonuje czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy lub osoby uprawnione do działania w jej imieniu. W przypadku wspólnot mieszkaniowych, gdzie lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, organem reprezentującym jest zarząd, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.w.l. Organ ten kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Zakres kompetencji zarządu uszczegóławia art. 22 ust. 1 - 4 u.w.l., który ustanawia zasadę, że czynności z zakresu zwykłego zarządu organ ten dokonuje samodzielnie. Natomiast do podjęcia czynności w pozostałych przypadkach, to znaczy przekraczających zakres zwykłego zarządu, niezbędna jest stosowna uchwała właścicieli lokali. W ocenie Sądu, reprezentowanie wspólnoty mieszkaniowej przed sądami administracyjnymi nie mieści się w zakresie czynności zwykłego zarządu, a tym samym zarząd wspólnoty nie może jej reprezentować bez odpowiedniej uchwały właścicieli lokali. Należy bowiem wskazać, że pomimo braku w obowiązujących przepisach definicji pojęcia "czynności zwykłego zarządu ", można w oparciu o orzecznictwo i doktrynę prawa cywilnego stwierdzić, że będą to czynności dotyczące zwykłego, codziennego prowadzenia spraw wspólnoty, dokonywanych niewielkim nakładem kosztów (w stosunku do majątku wspólnoty), bez wpływania znacząco na sytuację jej prawną i faktyczną. Tymczasem reprezentowanie wspólnoty w sprawie ze skargi na indywidualną interpretację prawa podatkowego nie może być uznane za czynność, która nie ma wpływu na prawa i obowiązki wspólnoty. Należy w tym miejscu zauważyć, że wspólnota mieszkaniowa, w oparciu o art. 18 ust. 1 u.w.l. może w drodze umowy o sposobie zarządzania nieruchomością wspólną uznać, że określone czynności będą stanowić czynności zwykłego zarządu. Przechodząc na grunt przepisów p.p.s.a. wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania stawiane pismom sądowym zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo powinno zawierać, między innymi podpis strony (pkt 4). Jak wskazano wyżej, w przypadku wspólnoty mieszkaniowej, organem ją reprezentującym na zewnątrz jest zarząd tej wspólnoty. W oparciu o art. 29 p.p.s.a., składając skargę, powinien on wykazać swoje umocowanie odpowiednim dokumentem - uchwałą właścicieli lokali. W przeciwnym wypadku brak będzie podstaw do przyjęcia, że podpis złożony pod skargą należy do strony postępowania sądowo-administracyjnego. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania temu pismu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo innym skutkiem, jeżeli przewiduje go ustawa. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie jej braki formalne. Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków skargi doręczono jej autorowi w dniu 23 sierpnia 2010 r. Od tego dnia należało zatem liczyć bieg siedmiodniowego terminu o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., który to upłynął w dniu 30 sierpnia 2010 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym czasie G. L. nie wykazał, aby działając jako zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy u. Ś. [...] posiadał dostateczne upoważnienie do reprezentowania jej przed tutejszym Sądem. Analiza treści aktu notarialnego, repertorium [...]z dnia [...], oraz umowy z dnia [...], przedłożonych do akt sprawy, nie dają podstaw do przyjęcia, że autor skargi był uprawniony do reprezentowania wspólnoty przed sądami administracyjnymi bez potrzeby podejmowania stosownej uchwały właścicieli lokali. Jak wskazano natomiast wyżej, reprezentowanie wspólnoty przed sądami administracyjnymi nie mieści się z mocy prawa w zakresie czynności zwykłego zarządu. W tym miejscu warto zauważyć, że podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w Warszawie w uchwale z dnia 21 stycznia 2009 r., sygnatura akt III CZP 129/08, w której to stwierdził, że reprezentowanie wspólnoty mieszkaniowej przed sądem przez zarządcę wymaga umocowania w umowie o określeniu sposobu zarządu nieruchomością wspólną bądź w uchwale o zmianie tej umowy. Wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia braków skargi, należało ją odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło