I SA/Wr 616/08

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia płatności zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2006 r. wniosku skarżącego o sprostowanie zarządzenia z dnia 30 maja 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego postanawia: oddalić wniosek. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2008 r. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, powołując się na § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu został doręczony skarżącemu w dniu 2 lipca 2008 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył pismo zatytułowane jako wniosek o sprostowanie zarządzenia, wskazując, iż w świetle obowiązujących przepisów kwota wpisu została rażąco zawyżona. W odpowiedzi na wezwanie sędziego sprawozdawcy skarżący wyjaśnił, że wniesione pismo należy kwalifikować jako wniosek o sprostowanie zarządzenia z dnia 30 maja 2008 r. Na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z brzmieniem art. 167 u.p.p.s.a. przepisy działu III rozdziału 10 powołanego aktu prawnego, tj. art. 132-166 u.p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Skarżący w swoim wniosku domagał się sprostowania wysokości wpisu od skargi, a zatem istotnej zmiany treści zarządzenia Przewodniczącego. Takie żądanie nie mieści się w granicach art. 156 u.p.p.s.a., nie dotyczy bowiem niedokładności, błędu pisarskiego, rachunkowego czy innej oczywistej omyłki, lecz odnosi się do treści merytorycznych przedmiotowego zarządzenia. Kwestionowanie poprawności ustalenia kwoty wpisu, do uiszczenia którego wezwano skarżącego, a na skutek tego ewentualna zmiana zarządzenia, mogą nastąpić jedynie w trybie zażaleniowym, o którym mowa w art. 194-198 u.p.p.s.a. Skarżący, pomimo pouczenia o takiej możliwości i wezwany do oświadczenia czy złożone pismo należy kwalifikować jako wniosek o sprostowanie zarządzenia czy też jako zażalenie na zarządzenie, wyjaśnił, iż pismo stanowi wniosek o sprostowanie zarządzenia. Jak wskazano powyżej, gdy strona kwestionuje merytoryczną poprawność zarządzenia nie może czynić tego za pomocą wniosku o sprostowanie. Wobec tego wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie i z tych też przyczyn na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 167 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.