I SA/Wr 62/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I - Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego od postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2013 r. odrzucającego skargę. Postanowienie z dnia 4 listopada 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2013 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie siedmiu od daty jego doręczenia, za pośrednictwem tutejszego Sądu, zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzonego przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. W dniu 6 grudnia 2013 r. skarżący przesłał na adres Sądu sporządzone osobiście zażalenie, jednocześnie wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie, które to orzeczenie utrzymał w mocy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 353/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a., zażalenie w tym przedmiocie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Dodatkowo, w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę inną niż wymienione w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, w myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie, pomimo skierowanego do skarżącego wraz z odpisem postanowienia z dnia 4 listopada 2013 r. odrzucającego skargę kasacyjną pouczenia co do terminu i sposobu złożenia zażalenia na to postanowienie, skarżący sam sporządził i wniósł zażalenie na wskazane powyżej postanowienie. Z treści zażalenia, ani z akt sprawy nie wynika natomiast, żeby skarżący należał do określonego w powołanym wyżej przepisie art. 194 § 4 p.p.s.a. kręgu podmiotów. Wskazać przy tym należy, że skarżący nie ustanowił w toczącym się przed tutejszym Sądem postępowaniu pełnomocnika procesowego, natomiast złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego nie został uwzględniony. Mając na względzie powyższe przyjąć zatem należy, że sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.