I SA/Wr 626/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego S. Z. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005 postanawia przyznać doradcy podatkowemu S. Z. wynagrodzenie w kwocie [...] zł (słownie: [...]) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. W sprawie, datowanym na dzień [...] prawomocnym postanowieniem, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał A. O. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Izba Doradców Podatkowych pismem z dnia [...] wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika - doradcę podatkowego S. Z. (nr wpisu [...]) - celem wykonania prawa pomocy. Wyznaczony doradca podatkowy w opinii z dnia [...] (nadanej na dres strony skarżącej w dniu [...]) stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniósł także o zwrot kosztów zastępstwa procesowego zaznaczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone. W uzasadnieniu tego żądania podał, że wnosi o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Wartość przedmiotu sprawy wyniosła [...] zł. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2003 r., Nr 212, poz. 2075), dalej: Rozporządzenia. Przepis § 3 Rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Z treści § 2 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia wynika, iż wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) - 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75 % kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w niniejszej sprawie wynosi – odpowiednio do wartości przedmiotu sprawy – [...] zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 lit. "e" Rozporządzenia). Wynagrodzenie doradcy podatkowego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi natomiast 75% tego wynagrodzenia, czyli [...] zł (75 % x [...] zł). Reasumując, należało przyznać doradcy podatkowemu ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie [...] zł ([...]). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 , § 2 ust. 1 pkt 1 lit. "e" oraz § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu orzeczono jak w sentencji.