I SA/Wr 63/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. K. przy udziale uczestnika postępowania – M. K. na projekt decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. S. K i M K wnieśli skargę na "czynność Burmistrza Miasta i Gminy w P ", polegającą na wydaniu przez ten organ dziesięciu decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości. Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wydzielił skargi na poszczególne decyzje, bowiem na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt (...), przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Sprawa ze skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w P (w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. ) otrzymała sygn. akt I SA/Wr 63/16. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta i Gminy w P wniósł o oddalenie skargi. Z związku z faktem, że z odpowiedzi na skargę wynikało, że w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. została wydana jedynie decyzja z dnia [...] października 2015 r. (nr [...]), w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia [...] marca 2016 r. zobowiązano Burmistrza Miasta i Gminy P do: 1) uzupełnienia odpowiedzi na skargę w zakresie stanowiącej przedmiot skargi decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. z dnia [...] stycznia 2013 r. (nr [...]), oraz, 2) do wyjaśnienia, czy zaskarżona decyzja funkcjonuje w obrocie prawnym, a także, czy jest przedmiotem weryfikacji na drodze administracyjnej. W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia [...] marca 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy P poinformował, że stanowiąca przedmiot skargi w sprawie decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r. o numerze [...] jest jedynie roboczą wersją decyzji (nie została podpisana ani wysłana stronie). W konsekwencji, nie weszła ona do obrotu prawnego. Jako załącznik do tego pisma organ podatkowy przesłał projekt decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. o numerze [...], opatrzony pieczęcią Burmistrza Miasta i Gminy P , ale bez jego podpisu, oraz, wygenerowany z systemu wydruk potwierdzenia jej odbioru, bez podpisu oraz bez wskazania daty potwierdzenia odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści powołanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być jedynie rozstrzygnięcie, które weszło do obrotu prawnego, a zatem takie, które zostało skarżącemu doręczone. Ten podstawowy warunek w sprawie nie został spełniony albowiem, jak wynika z pisma Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 2016 r. oraz załącznika do tego pisma, skarżone przez S K rozstrzygnięcie Burmistrza Miasta i Gminy P z dnia [...] stycznia 2013 r. o numerze [...] stanowi jedynie projekt decyzji, a zatem akt, który nie wszedł do obrotu prawnego, albowiem nie został podpisany przez organ je wydający (umieszczono na nim jedynie pieczęć organu), ani też, nie został wyekspediowany do doręczenia podatnikowi. Podzielając stanowisko organu podatkowego Sąd zauważa, że decyzja rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej wydania, czyli sporządzenia i podpisania oraz opatrzenia datą, zaś skutki prawne wywołuje dopiero z chwilą doręczenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 659/12, opubl. LEX nr 1368747). Wymogów tych nie spełnia projekt decyzji. Już tylko wymienione okoliczności skutkowały uznaniem za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę, jaką S K wniósł na projekt decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] stycznia 2013 r. o numerze [...], a zatem, niezależnie od kwestii wyczerpania toku instancji postępowania podatkowego, jaką poprzedzone jest prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Uzupełniająco należy dodać w tym miejscu, że co do zasady, decyzja organu pierwszej instancji (a takim jest Burmistrz Miasta i Gminy P.) nie może zostać skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej na drodze administracyjnej (w postępowaniu podatkowym). W przypadku decyzji w sensie procesowym, tj. aktów, które weszły do obrotu prawnego, środkiem zaskarżenia jakie przysługuje stronie na drodze administracyjnej jest odwołanie do organu drugiej instancji. Dopiero zatem decyzja wydana na skutek rozpatrzenia odwołania przez organ podatkowy drugiej instancji mogłaby stanowić ewentualny przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Dodatkowo należy podnieść, że, jak wynika z akt sprawy, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. (a więc za okres, którego dotyczy objęty zarzutami skargi projekt decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. ) Burmistrz Miasta i Gminy P. wydał w dniu [...] października 2015 r. decyzję (nr [...]), od której strona uruchomiła procedurę odwoławczą w toku postępowania podatkowego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zobligowany był odrzucić skargę w sprawie jako niedopuszczalną.