I SA/Wr 636/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA – Marta Semiczek, Sędzia WSA – Aleksandra Sędkowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2018 r. sprawy ze skargi: K. B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi K. B. jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...] 2018 r. Nr [...] wydane w wyniku złożenia przez Wnioskodawczynię zażalenia na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...] 2018 r. w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W dniu 27 grudnia 2017 r. K. B. (dalej jako: Wnioskodawca, Skarżąca, Podatnik) skierowała do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w B. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczący podatku od towarów i usług (VAT) w zakresie opodatkowania sprzedaży produktów i usług w przyszłej działalności Podatnika. We wniosku wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny, a także własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Opisała zdarzenie przyszłe związane z rozszerzeniem działalności gospodarczej. Rozszerzenie to dot. otwarcia restauracji, sklepu (lady chłodniczej) oraz okienka sprzedaży tzw. okienka podawczego oraz sprzedaży towarów z dowozem do klienta. We wniosku w sposób bardzo szczegółowy przedstawiono model biznesowy przyszłego oddziału firmy, opisano jej poszczególne aspekty, ze wskazaniem, co będzie przedmiotem dostawy (sprzedaży) w przyszłej działalności. Wnioskodawca przedstawił całe menu, jakie będzie obowiązywać w restauracji, a także wszelkie towary sprzedawane w sklepie czy na wynos. Z wniosku wynika, że produkty będą sprzedawane w następujący sposób: - w restauracji – posiłki będą serwowane według karty dań z obsługą kelnerską i miejscem do spożycia; - w sklepie - będą oferowane produkty zapakowane i schłodzone w ladach chłodniczych, tylko do sprzedaży na zewnątrz; - w okienku podawczym - sprzedaż produktów na zewnątrz bez obsługi kelnerskiej; - sprzedaż z dowozem do klienta (zamówienia klienta dokonywane telefonicznie); - sprzedaż lodów, gofrów i naleśników (dokonywana zarówno w restauracji, jak w okienku podawczym). W dalszej części wniosku w sposób bardzo dokładny opisano sposób sprzedaży towarów i usług. Po dokładnym opisie Wnioskodawczyni zadała siedem szczegółowych pytań związanych z przyszłą działalnością: 1. Czy sprzedaż wyrobów w sklepie winna być opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 5%, czy 8% ?; 2. Czy sprzedaż wyrobów na wynos winna być opodatkowana według stawki podatku VAT w wysokości 5% ? 3. Czy sprzedaż lodów własnej produkcji (jak i wcześniej zakupionych) sprzedawanych przez tzw. okienko podawcze winna być opodatkowana według 5 % stawki VAT ? 4. Według jakiej stawki opodatkować sprzedaż produkowanych soków i napojów w lokalu oraz na wynos ? 5. Czy koszty dowozu (płatne dodatkowo) należy doliczyć do wartości potrawy jako usługę kompleksową i opodatkować wg stawki właściwej dla usługi gastronomicznej bądź sprzedaży produktu ? 6. Jak rozliczyć usługę dowozu zakupioną u usługodawcy doliczoną do ceny zamówienia lub wliczoną w cenę zamówienia ? 7. Jak rozliczyć zakup opakowania niezbędnego przy dostawie posiłków na wynos lub z dostawą? Przedstawiając własne stanowisko – Podatniczka starała się w sposób jak najbardziej zrozumiały i dokładny uzasadnić, dlaczego uważa za słuszny taki sposób opodatkowania towarów i usług dokonywany przez przyszły oddział. Stanowisko jej poparte było również stanowiskiem organów podatkowych wyrażonym w interpretacjach prawa podatkowego. Stanowisko własne dotyczy konkretnego asortymentu sprzedawanego w określony sposób. We wniosku określono jaką stawką lub w jaki sposób należy dany towar lub czynność opodatkować. Postanowieniem z [...] 2018 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 13 § 2a i art. 165 a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. – dalej: OP) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji podatkowej. Organ uznał, że przedstawiony we wniosku z 18 grudnia 2017 r. opis sprawy nie składał się ze ściśle określonych elementów, lecz był nieskonkretyzowany, niedomknięty i nie pozwalał na stwierdzenie z iloma zdarzeniami przyszłymi wiąże się zapytanie. Odnosił się do całego spektrum możliwych sytuacji (transakcji gospodarczych) w całej planowanej przez Podatniczkę działalności w nowo otwartym oddziale. to w przedmiotowej sprawie uzasadniona była odmowa wszczęcia postępowania. W ocenie organu, sposób sformułowania wniosku, nie uzasadniał wezwania do jego uzupełnienia w trybie art. 169 § 1 OP ale skutkował jego niedopuszczalnością, stąd w przedmiotowej sprawie uzasadniona była odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 13 § 2a, art. 165 a § 1 w związku z art. 14h OP. W dniu 13 marca 2018 r. złożono zażalenie na ww. postanowienie – uznając odmowę wszczęcia postępowania za całkowicie bezpodstawną i nieuzasadnioną. Wydanemu postanowieniu zarzucono naruszenie: • art. 14b § 1 OP, poprzez wydanie postanowienia, którego skutkiem jest niewydanie w indywidualnej sprawie Podatnika interpretacji przepisów prawa podatkowego, mimo spełnienia wymogów określonych w art. 14b OP, • art. 165a § 1 oraz art. 14b § 1 i 3 w związku z art. 14h OP, poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie istnieją przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania, w sytuacji, gdy złożony wniosek był kompletny i zobowiązywał do wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, • art. 120 OP, poprzez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o interpretację na podstawie pozaprawnych przesłanek, • art. 14b § 2 w związku z art. 120 OP, poprzez niemające oparcia w przepisach prawa podatkowego twierdzenie, iż wydanie interpretacji wymagałoby w pierwszej kolejności ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i przebiegu transakcji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu I instancji i przekazanie wniosku do ponownego rozpatrzenia. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia - postanowieniem z [...] 2018 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art 14h OP - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W obszernym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia (28 stron A-4) organ analizował treść wniosku, wskazywał na zawartą w nim mnogość potencjalnych transakcji (zdarzeń przyszłych), zróżnicowanych pod względem rodzaju oferowanych produktów jak i miejsca oraz charakteru (sposobu) ich sprzedaży. Wskazywał, że zawarty we wniosku opis, nie pozwala na ustalenie, ilu stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych dotyczy przedmiot wniosku a w konsekwencji niemożliwe było naliczenie opłaty od złożonego wniosku (art. 14f § 1 i §2 OP), co w ocenie organu uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania w sprawie. W skardze wniesionej na ww. postanowienie Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 14b § 1 oraz art. 14b § 3 OP - mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia i w efekcie nie wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku, wymagane przez te przepisy zostały spełnione; 2) art. 14b § 5 oraz art. 165a § 1 OP - mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia, w wyniku którego odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej mimo braku przesłanek, które stanowią podstawę do odmowy wydania interpretacji indywidualnej; 3) art. 121 w zw. z art. 14h OP - mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych polegające na arbitralnym działaniu organu, w sytuacji, gdy podatnik miał prawo oczekiwać, że jego sprawa zostanie rozpatrzona, ponieważ wniosek spełniał wszelkie formalne i prawne wymagania; 4) art. 120 OP - mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezastosowanie tego przepisu i działanie przez organ nie na podstawie przepisów prawa. Organ stwierdził bowiem arbitralnie i bez wyraźnej podstawy prawnej, że wskazany przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny i przebieg poszczególnych transakcji jest przedstawiony błędnie i niespójnie. Mając na uwadze powyższe, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia wydanego przez organ I instancji; na podstawie art. 119 pkt 2 i 3 p.p.s.a. wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów, ponowił argumentację prezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny, czy słusznie organ interpretacyjny uznał, że wniosek Podatniczki nie zawierał wyczerpującego i jednoznacznego stanu faktycznego. Czy uzasadnione jest twierdzenie organu, że zagadnienia będące przedmiotem wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji - z uwagi na jego konstrukcję i wielość możliwych wariantów zdarzeń faktycznych – uniemożliwiają wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Sąd kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – nie znalazł podstaw do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. We wniosku Skarżąca opisała przyszłe zdarzenia w sposób spójny, konkretny i wyczerpujący a zadane pytania są precyzyjne i wbrew twierdzeniu organu dotyczą opisanych, zamkniętych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, zarówno co do form prowadzonej działalności (w restauracji, w sklepie, w okienku podawczym, z dowozem do klienta) jak i oferowanego asortymentu towarów i usług. Jakkolwiek Wnioskująca przedstawia aż 7 pytań, to są one sformułowane w taki sposób, że umożliwiają zawężenie odpowiedzi do konkretnie przedstawionego problemu (np. stawki opodatkowania wyrobów sprzedawanych w sklepie, w okienku podawczym, na wynos lub sposobu rozliczenia zakupionej usługi dowozu towaru oraz rozliczenia w cenie sprzedawanego produktu opakowania niezbędnego przy dostawie towaru do klienta). Ilość stanów faktycznych jest zatem skonkretyzowana a wnioskodawczyni przedstawia własne stanowisko w odniesieniu do każdego z pytań. Sam fakt, że formułuje aż siedem pytań nie stanowi przeszkody w procedowaniu a jedynie determinować może wysokość należnej opłaty. Dyrektor KIS w bardzo obszernych postanowieniach (I instancji – 21 stron, II instancji – 28 stron), po przedstawieniu opisu z wniosku, zamiast ewentualnie żądać jego sprecyzowania lub skonkretyzowania zadanych we wniosku pytań, organ koncentruje się na wykazaniu, że udzielenie interpretacji nie jest możliwe. Organ przywołuje obszernie regulacje prawne dotyczące interpretacji (Rozdział 1a Działu II OP) a ostatecznie rozważa przesłanki odmowy wszczęcia postępowania z art. 165a OP uznając, że okolicznością uniemożliwiającą wydanie w tej sprawie interpretacji indywidualnej, jest to, że przedstawiony we wniosku opis sprawy nie dotyczy skonkretyzowanego zdarzenia, lecz odnosi się do ogólnie możliwych sytuacji. W ocenie Sądu - nie można zgodzić się z Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS), bowiem stosując argumentację przyjętą w rozstrzygnięciu organu, można w większości spraw – odmówić na podstawie art. 165a § 1 OP wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji. Tymczasem, takie podejście do problemu indywidualnych interpretacji – niweczy cel, jakiemu mają one służyć. W sytuacji skomplikowanych i niejasnych regulacji podatkowych, instytucja ta ma służyć podatnikom w prawidłowym stosowaniu obowiązujących przepisów w prowadzonej przez nich działalności. Zatem w sytuacji – jak przedstawiona we wniosku, gdy problem podatniczki ma charakter realny, organ powinien przede wszystkim rozważyć możliwość udzielenia merytorycznej odpowiedzi. Sąd nie podziela argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania, że przesłankę z art. 165a § 1 OP odnoszącą się do odmowy wszczęcia postępowania gdy "z jakiejkolwiek innej przyczyny postępowanie nie może być wszczęte" – należy interpretować tak szeroko jak czyni to organ. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie – odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie, zostało wydane z naruszeniem art. 165a § 1 OP, bowiem w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym - problemowe zagadnienie przedstawione zostało w sposób wyczerpujący, konkretny – umożliwiający wydanie interpretacji indywidualnej. Nawet, gdyby przyjąć, że w jakimś zakresie konieczne było doprecyzowanie wniosku (w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h OP), to takie doprecyzowanie niewątpliwie wynika już z treści zażalenia Strony (z 12 marca 2018r., K-25 akt adm.), zatem co najmniej na tym etapie sprawy organ powinien rozważyć możliwość merytorycznego załatwienia wniosku Strony. Z tych względów Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na konieczność uwzględnienia przez organ interpretacyjny, jaki był faktyczny cel wprowadzenia instytucji indywidualnych interpretacji przepisów podatkowych. Zauważyć należy, że interpretacja indywidualna jest interpretacją przepisów prawa podatkowego. Ordynacja podatkowa nie traktuje interpretacji indywidualnych jako wszelkich wyjaśnień treści obowiązującego prawa podatkowego, które są kierowane do organów podatkowych i organów kontroli skarbowej, dotyczących problemów prawa podatkowego. Na podstawie analizy całokształtu przepisów Ordynacji podatkowej poświęconych tej instytucji można określić je jako formę odpłatnego uzyskania informacji i urzędowego poświadczenia, że opisany we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny (rzeczywisty lub projektowany) jest w ocenie organu zobowiązanego do wydania interpretacji, zgodny z prawem obowiązującym w dniu wydania interpretacji, którego stosowanie leży w kognicji organu podatkowego. W ocenie Sądu – nieuzasadnione jest twierdzenie organu, że we wniosku przedstawiono nieprecyzyjny opis faktyczny, zadano nieprecyzyjne pytania a stanowisko Wnioskodawcy jest nieprecyzyjne lub brak go w ogóle. W postanowieniu czytamy, iż przedstawiony we wniosku opis sprawy nie składał się ze ściśle określonych elementów był nieskonkretyzowany, niedomknięty i nie pozwalał na stwierdzenie z iloma zdarzeniami przyszłymi (określonymi, konkretnymi zdarzeniami) mieliśmy do czynienia i w konsekwencji niemożliwe było naliczenie opłaty od złożonego wniosku. Organ twierdzi, że przedstawiony stan sprawy uniemożliwiał wezwanie Strony do usunięcia ewentualnych braków związanych z konkretnym zdarzeniem. Według organu, w przypadku, gdy zaistniały stan sprawy nie daje podstaw do wydania interpretacji, to obliguje do odmowy wszczęcia postępowania albo wezwania podatnika do uzupełnienia braków formalnych. Jednakże uzupełnienie braków formalnych może zdaniem organu podatkowego mieć miejsce tylko w sytuacji, gdy nie istnieją przesłanki odmowy. Podstawą zaskarżonego postanowienia była regulacja zawarta w art. 165a § 1 w zw. z art. 14h OP, zgodnie z którą w sytuacji, gdy postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego nie może być wszczęte, zasadne jest wydanie przez organ interpretacyjny postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wyjaśniając pojęcie "postępowanie nie może być wszczęte" WSA w Warszawie w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt VI SAM/A 2450/11 (LEX nr 1124322) wskazał, że należy je odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis, którego wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia żądania w sposób merytoryczny. W ocenie Sądu - odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy nie powinna nasuwać wątpliwości bezzasadność odmowy wszczęcia postępowania interpretacyjnego. Zaskarżone postanowienie nie było obligatoryjnym następstwem stwierdzenia przez organ przesłanek z art. 165a § 1 OP, ale wynikało z dowolnego, nieznajdującego oparcia w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, uznania organu. Takie działania organu naruszają art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h OP poprzez prowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji sprzecznie z powołanymi przepisami oraz w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, w szczególności z uwagi na wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania oraz nieprawidłowe nierozpoznanie precyzyjnego i kompletnego wniosku podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej. Zatem ze swej istoty wydanie interpretacji indywidualnej powinno oznaczać, że zainteresowany pozna zapatrywania organu podatkowego w zakresie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego na tle sytuacji faktycznej opisanej we wniosku, jak również to, że ów zainteresowany będzie miał realną możliwość powołania się na to stanowisko w razie ewentualnych sporów z organami podatkowymi. W interesie wnioskodawcy i w zgodzie z funkcjami interpretacji indywidualnej jest przedstawienie wyczerpującego i dokładnego opisu zaistniałych lub przyszłych zdarzeń, w sposób, który je właściwie konkretyzuje. W niniejszej sprawie Skarżąca przedstawił w sposób wyczerpujący przyszły stan faktyczny. Tak szczegółowe przedstawienie stanu faktycznego miało na celu uniknięcie w przyszłości wszelkich negatywnych konsekwencji związanych z możliwością jego podważenia. Podatniczka ma zamiar prowadzić w niedalekiej przyszłości (przygotowania związane z nową działalnością już trwają np. ułożenie menu, posiadanie lokalu itp.) nową działalność podatkową. Organ podatkowy wyciągając poszczególne zdania z kontekstu, próbuje dość nieudolnie wykazać, że opis zdarzenia przyszłego jest niekompletny i niespójny. W ocenie Sądu - opis dokonany przez Skarżącą zawiera wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji. Również w literaturze podnosi się, że wyczerpująco przedstawiony (zaistniały bądź przewidywany) stan faktyczny to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nie uzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie (por. J. Brolik, Ogólne i indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, Lexis Nexis 2013, s. 125). W niniejszej sprawie stan przyszły przedstawiony przez Podatniczkę pozwala w sposób pewny i nie nasuwający większych wątpliwości, na udzielenie przez organ interpretacji. Tym samym niezrozumiałe jest wydanie przez Dyrektora KIS postanowień – odmawiających wszczęcia postępowania interpretacyjnego. Należy również podkreślić, że indywidualne interpretacje prawa podatkowego nie są aktami stosowania prawa. Tym samym pojęcie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, którym posługują się przepisy OP, nie jest tożsame z pojęciem wykładni prawa ani też nawet interpretacji rozumianej jako wynik przeprowadzonej wykładni. Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego, jest postępowaniem, w którym organ uprawniony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy. To, że przedstawiony stan faktyczny może odnosić się do przyszłości i zdarzeń przyszłych powoduje, że każdorazowo jest stanem hipotetycznym. Podatnik zadaje pytanie, jakie konsekwencje podatkowe miałoby jego działanie, gdyby takowego się podjął. W związku z powyższym, organy podatkowe w istocie nie stosują przepisów prawa podatkowego, których wyjaśnienia treści domaga się wnioskodawca, a jedynie wskazują, czy dany przepis znajduje lub nie zastosowanie w opisanych we wniosku okolicznościach. Ponadto orzeczenie takie ma charakter informacyjny również dlatego, że nie jest ono wiążące dla podatnika i zawiera jedynie ocenę jego stanowiska (art. 14c § 1 zdanie pierwsze OP). Interpretacja indywidualna pełni więc funkcję informacyjną. Stan faktyczny wynika z wniosku podatnika. W niniejszej sprawie opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku został osadzony w kategorycznie przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie wymagał modyfikacji, rekonstrukcji czy domniemań. Wbrew temu, co twierdzą organy podatkowe, przedstawiony stan faktyczny, jak i zadane pytania są spójne i jednoznaczne. Tym samym Podatnik miał prawo oczekiwać od organu, że odpowie na jego pytania. Przy czym zdziwienie budzi stwierdzenie organu, że powyższy opis wskazuje na mnogość przypadków. Wbrew twierdzeniu organu, wstępny opis działalności w żaden sposób nie wskazuje, że Skarżąca pyta o wszystkie możliwe transakcje, jakie mogą wystąpić w przypadku prowadzenia nowej działalności. Pytania dotyczą konkretnych 7 zdarzeń, które Wnioskująca szczegółowo w opisała w stanie faktycznym i na które udzieliła odpowiedzi we własnym stanowisku. Duża ilość dobrze opisanych zdarzeń przyszłych w żaden sposób nie przeszkadzała w wydaniu interpretacji indywidualnej a jedynie determinuje wysokość opłaty należnej od wniosku. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do odmowy wszczęcia postępowania, za trafne Sąd uznał postawione w skardze zarzuty naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 OP. Ponownie rozpoznając sprawę, organ interpretacyjny zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko i oceny prawne wyrażone w niniejszym wyroku. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz K. B. zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł, stanowiącej wysokość uiszczonego wpisu sądowego.