I SA/Wr 637/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o. o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2009 i 2010 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 11 października 2013 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 18 października 2013 r. Opłata od skargi została uiszczona w dniu 19 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia. Nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 u.p.p.s.a). Wobec prawidłowego doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 11 października 2013 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upływał z dniem 18 października 2013 r. (w piątek). W tak zakreślonym terminie nie dopełniono ww. czynności, gdyż opłatę uiszczono w dniu 19 października 2013 r., a więc po wskazanym terminie. Podkreślić należy, że wniesienie opłaty po terminie powoduje ten sam skutek jak niewniesienie opłaty w ogóle. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a, orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., w pkt II sentencji.