I SA/Wr 638/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca ), Sędziowie sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 rok straty z tytułu najmu oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku w zakresie w jakim wniosek nie jest zasadny p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. R. S. (dalej: Podatnik, Skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2019 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] z [...] 2018 r. w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r., straty z tytułu wynajmu nieruchomości i odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie, w jakim wniosek nie był zasadny. Zakresem tego postępowania objęto dochody Podatnika ze stosunku pracy, z wynajmu nieruchomości położonej w Z. i z prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej. Dla ustalenia dochodu z wynajmu nieruchomości znaczenie ma kwota dokonanych odpisów amortyzacyjnych, których wysokość uzależniona jest od nakładów (wydatków) poniesionych między innymi w 2013 r. oraz momentu wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych. W tym zakresie, na przyjęte w spornej sprawie rozstrzygnięcie ma pośrednio wpływ rozliczenie roku poprzedniego, tj. 2013, co do którego toczy się obecnie spór przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (NSA) w zakresie skuteczności wniesionego odwołania (skarga kasacyjna od wyroku WSA z 5 kwietnia 2019 r. o sygn. I SA/Wr 89/19 została zarejestrowana w NSA pod sygn. akt II FSK 1790/19 i do rozprawy przed WSA w dniu 29 listopada 2019 r. nie została rozpatrzona). Rozstrzygnięcie to może mieć zatem wpływ na zmianę podstawy opodatkowania z wynajmu nieruchomości, a tym samym (ze względu na wysokość odpisów amortyzacyjnych) na prawidłowość przyjętego w spornej decyzji dochodu z wynajmu tej nieruchomości za 2014 rok. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2019 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowo administracyjnego w spornej sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. powołując się na zawisłość sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym co do sporu za 2013 r. jako mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik organu nie sprzeciwił się temu wnioskowi, przychylając się do jego uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozpatrując te przesłanki zawieszenia w kontekście wniosków zgłoszonych przez strony postępowania – Sąd – dostrzegając pośredni wpływ sprawy zawisłej przed NSA a dotyczącej 2013 r. - nie stwierdził bezwzględnych (obligatoryjnych) przesłanek zawieszenia postępowania sądowo administracyjnego, o których mowa w ww. przepisie. Mając jednak na względzie przepis art. 126 p.p.s.a. - Sąd zauważa, że na zgodny wniosek stron, może również na tej podstawie zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Taki przypadek zaistniał w spornej sprawie wobec oświadczeń pełnomocników stron złożonych na rozprawie. Kierując się zatem zgodnym wnioskiem Skarżącego oraz pełnomocnika organu – Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowo-administracyjne w spornej sprawie na podstawie art. 126 p.p.s.a. W takiej sytuacji - podjęcie zawieszonego postępowania sądowo administracyjnego w sprawie może nastąpić jedynie w trybie art. 129 § 1 p.p.s.a. Jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu – Sąd umorzy zawieszone postępowanie (art. 130 § 1 p.p.s.a.).