I SA/Wr 643/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo A sp. z o. o. z siedzibą w S. (dalej jako: "Skarżący") zatytułowane "Uzupełnienie skargi na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. we W. z dnia [...] r. nr [...], w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, za miesiąc marzec 2016 roku". W treści uzasadnienia Skarżący wskazał, że: "Niniejszym uzupełnieniem skargi (pismem procesowym) skarżący zaskarża także załączone postanowienie DIAS w całości, jako naruszające prawo w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia sprawy". Do skargi załączono postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że na postanowienie w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia strony, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r., wobec wątpliwości Sądu co do rzeczywistych intencji Skarżącego, wezwano go do wskazania, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...], czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. Jednocześnie Sąd poinformował Skarżącego, że postanowienie organu podatkowego wyższego stopnia wydane na skutek ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne i nie rozstrzyga sprawy co do istoty oraz nie podlega zażaleniu. Tym samym, nie należy do kategorii orzeczeń wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a zatem takich, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Pomimo zobowiązania Skarżącego do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem potraktowania skargi zgodnie z jej literalnym brzmieniem (tj. jako skargi na postanowienie), Skarżący nie udzielił odpowiedzi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 t.j.; dalej również jako: "p.p.s.a."), określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zaskarżone rozstrzygnięcie – postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne ponaglenia na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r. nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Jest to bowiem rozstrzygnięcie dokonane w ramach nadzoru organu odwoławczego nad organem I instancji. Rozstrzygnięcie to nie może być wobec tego zaskarżone do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2001 r., I SAB 177/01, LEX nr 84483, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 października 2007 r., II SAB/Wa 66/07, LEX nr 420139). Postanowienie wydane na skutek ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne, nie rozstrzyga sprawy co do istoty a także nie podlega zażaleniu. Tym samym, wobec okoliczności, iż zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu, nie podlega ono skardze do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, skarga wniesiona na ww. postanowienie jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.