I SA/Wr 645/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2016 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12.09.2016 r. (doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26.09.2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 26.08.2016 r. o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17.10.2016 r. (doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 4.11.2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z dnia 12.09.2016 r. o żądaną przez stronę treść. Pismem z dnia 9.11.2016 r. pełnomocnik strony skarżącej (doradca podatkowy) wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 12.09.2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie było niedopuszczalne. W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia lub utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do § 2 art. 260, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z treści zacytowanego art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wynika zatem, że ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. W konsekwencji uznać należało, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 260 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.