I SA/Wr 652/03

Dnia 28 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz Protokolant: Paulina Biernat Po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące kwiecień - październik 2002 r. oddala skargę. 2 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 21 § 3, art. 53 § 1 i 4 oraz art. 13 § 1 i art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 3 pkt. 1 lit. a) ustawy z dnia 26.11.1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2002 (Dz. U. Nr 150, poz. 983 ze zm.), art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz. U.z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), art. 2 i art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j. t. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84) określił A spółka z o. o. w upadłości zaległość podatkową z tytułu podatku od nieruchomości za okres: od kwietnia do października 2002 r. w kwocie [...]. (raty po [...].) wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...]. Wskazał organ, że strona jest podatnikiem podatku od nieruchomości, złożyła deklaracje za 2002 r., nie wykonała jednak zobowiązania, wobec czego powstała zaległość podatkowa z tytułu nieuiszczonego podatku od nieruchomości za wskazane wyżej okresy. Powołał się organ na przepis art. 53 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej uzasadniający naliczenie odsetek za zwlokę w płatności podatku określonego w art. 6 ust. 8 pkt. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W odwołaniu strona zaskarżyła przedmiotową decyzję w części dotyczącej odsetek od zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości, zarzucając naruszenie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 204 § 1 pkt. 1 rozporz. Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24.10.1934 r. Prawo upadłościowe i wniosła o jej uchylenie w części zaskarżonej. Podniosła strona, że na podstawie art. 204 § 1 pkt. 1 Prawa upadłościowego w pierwszej kategorii ulegają zaspokojeniu tylko te podatki i daniny publiczne, które przypadają za czas od ogłoszenia upadłości do jej ukończenia. Skoro przepis ten nic nie mówi o zaspokajaniu wierzytelności tych wraz z odsetkami, należy stwierdzić, że nie ulegają one zaspokojeniu wraz z należnością główną. Zdaniem strony przepis art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej nie może być stosowany w postępowaniu upadłościowym, a należności w postaci podatków i innych wierzytelności wymienionych w art. 204 § 1 pkt. 1 Prawa upadłościowego muszą być poddane działaniu przepisów tego Prawa, z wyłączeniem przepisów Ordynacji podatkowej, w związku z czym odsetki ustawowe od należności zaliczonych do pierwszej kategorii winne być zaspokojone w kategorii siódmej. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymało decyzję organu I instancji w mocy, wskazując, że przepis art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej zobowiązuje organ podatkowy do wydania decyzji określającej wysokość zaległości Sygn. akt ISA/Wr 652/03 3 podatkowej w sytuacji, gdy podatnik nie wykona lub wykona nieprawidłowo zobowiązanie podatkowe, a zgodnie z art. 53 § 1 Ordynacji od zaległości naliczane są odsetki ustawowe. Kwestionowana decyzja podjęta została na podstawie art. 21 § 3 oraz art. 53 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, a więc w postępowaniu zmierzającym określenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Wskazany przez stronę przepis art. 55 § 2 Ordynacji dotyczy rozksięgowania dokonanej przez podatnika wpłaty w sytuacji, gdy nie pokrywa ona kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami. Natomiast powoływany przepis art. 204 Prawa upadłościowego stanowi o kolejności zaspokajania zobowiązań z masy upadłości i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. W skardze od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego strona skarżąca podniosła ten sam zarzut, który podnosiła w odwołaniu od decyzji organu I instancji, powtarzając jego argumentację i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i jego argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przeprowadzając w tym zakresie kontrolę legalności zaskarżonej decyzji nie stwierdził Sąd, aby naruszała ona prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W skardze strona skarżąca zarzuca, iż zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem przepisu art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 204 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo upadłościowe, argumentując, że odsetki od zaległości podatkowej ulegają zaspokojeniu, w myśl art. 204 § 1 pkt. 1 Prawa upadłościowego, który ma wyłączne zastosowanie w postępowaniu upadłościowym, przed przepisami Ordynacji podatkowej, w siódmej kategorii. Sygn. akt ISA/Wr 652/03 4 Jak wynika z treści zarzutu i jego argumentacji strona skarżąca pomyliła etapy postępowania podatkowego. Zaskarżona decyzja wydana została, jak wskazał to organ odwoławczy, w oparciu o przepis art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, który zobowiązuje organ podatkowy do wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej w sytuacji, gdy zobowiązany podatnik nie wykonał względnie wykonał nieprawidłowo swój obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. W sytuacji, gdy organ podatkowy określa wysokość zaległości podatkowej, ma obowiązek, zgodnie z nakazem zawartym w art. 53 § 1 i § 4 Ordynacji naliczyć odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Natomiast powoływany przez skarżącą przepis art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, jak wskazał również organ II instancji, dotyczy postępowania organu podatkowego w sytuacji, gdy zobowiązany podatnik dokonuje wpłaty na poczet określonej zaległości podatkowej i wpłata ta nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Dotyczy więc następnego etapu postępowania, gdy strona, chcąc wywiązać się z ciążącego na niej zobowiązania podatkowego, dokonuje wpłaty określonej kwoty na poczet ciążącego na niej zobowiązania podatkowego. Ogłoszenie upadłości danego podmiotu gospodarczego nie zmienia jego pozycji jako podmiotu obowiązków podatkowych. Jeżeli obowiązek związany jest z czynnościami dokonywanymi przez syndyka, to podatnikiem nadal pozostaje upadły. W sytuacji gdy syndyk kontynuuje, po uzyskaniu niezbędnego zezwolenia, działalność przedsiębiorstwa, wykonuje czynności jako zarządzający majątkiem masy upadłościowej, jednakże na rachunek upadłego, który nadal pozostaje w świetle przepisów, podatnikiem (por. St. Gurgul - Prawo upadłościowe i układowe, Komentarz, wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2000 - str. 650). Stanowisko, że na skutek upadłości upadły nie traci ani osobowości prawnej ani prawa własności majątku, a syndyk tylko reprezentuje upadłego działając w jego imieniu i na jego rachunek, znajduje odzwierciedlenie w literaturze przedmiotu a także orzecznictwie (por. wyrok NSA z 2.01.1995 r. sygn. SA/Kr 198/95; wyrok NSA z dnia 6.07.1995 r. sygn. SA/Bk 214/94). Skoro zatem upadły pozostaje nadal podatnikiem, konsekwencją tego stanu rzeczy jest regulowanie przez niego zobowiązań podatkowych i należnych od tych zobowiązań odsetek. Jak zostało już wyżej powiedziane, jeżeli podatnik nie wywiązuje się z tych obowiązków, organ podatkowy ma obowiązek, w oparciu o przepis art. 21 § 3 i art. 53 § 1 i § 4 Ordynacji Sygn. akt ISA/Wr 652/03 5 podatkowej, wydać decyzję, w której stwierdzi wysokość należności podatkowej względnie nadpłatę, a w przypadku określenie zaległości podatkowej nalicza odsetki za zwłokę. Wydania decyzji w tym trybie nie można utożsamiać z wydaniem postanowienia dokonującego zarachowania dokonanej przez Syndyka masy upadłości wpłaty na poczet należności głównej i odsetek. Gdyby taka wpłata nastąpiła wówczas strona mogłaby podnosić kwestię nieprawidłowego zarachowania wpłaconej kwoty, gdyby organ posłużył się regulacją zawartą w przepisie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Jednakże w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wymiarowa, dokonująca określenia wysokości zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości i należnych odsetek za zwłokę, której prawidłowości strona skarżąca nie kwestionuje. Z tych też względów, mając na uwadze poczynione wyżej rozważania, w oparciu o przepis art. 151 powołanej na wstępie ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić.