I SA/Wr 656/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z., S. Z. oraz W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia L. Z. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia sprostować z urzędu w postanowieniu Sądu z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 656/07, oczywiste omyłki: I. w pkt II. sentencji postanowienia, w określeniu kwoty przypadającej do zwrotu skarżącym w wysokości połowy uiszczonego wpisu - w ten sposób, że zamiast "1.011,40 zł" wpisać "317,10 zł (słownie: trzysta siedemnaście złotych, dziesięć groszy)" II. w uzasadnieniu postanowienia, w wierszu dwunastym, w określeniu osoby jednego ze skarżących – w ten sposób, że zamiast "S. Z." wpisać "W. Z.". Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie ze skargi H. Z., S. Z. oraz W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., w przedmiocie określenia L. Z. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Jednocześnie w pkt II. sentencji postanowienia , na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., orzeczono o zwrocie na rzecz skarżących połowy uiszczonego wpisu od skargi. Kwotę do zwrotu podano liczbowo w wysokości 1.011,- zł, podczas, gdy połowa uiszczonego wpisu od skargi wynosiła 317,10 zł . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W komentarzu do powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487) W przedmiotowej sprawie opisany błąd w słownym określeniu wysokości podlegającej zwrotowi kwoty równej połowie uiszczonego wpisu od skargi nosi właśnie cechy oczywistej omyłki. Sąd bowiem prawidłowo rozstrzygnął w postanowieniu, że zwrotowi podlega połowa wpisu uiszczonego w przedmiotowej sprawie, czemu dał wyraz również w uzasadnieniu postanowienia, podając podstawę prawną zwrotu oraz ponownie stwierdzając, że zwrotowi podlega połowa uiszczonego wpisu. Wpis w niniejszej sprawie wynosił 634,20 zł, co wynikało z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2004 r., na podstawie którego skarżący został wezwany pismem z dnia 14.07.2004 r. do jego uiszczenia. Wpłaty wpisu na rachunek Sądu dokonano łącznie z wpisem należnym w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 760/04 – w łącznej kwocie 2.022,80 zł. Orzekając o zwrocie wpisu Sąd obliczył połowę uiszczonego wpisu omyłkowo przyjmując za podstawę całość kwoty uiszczonej przez pełnomocnika L. Z. oraz H. Z. do obu spraw łącznie. Biorąc pod uwagę, że z kat sprawy jednoznacznie wynika wysokość wpisu należnego w niniejszej sprawie, a w postanowieniu o umorzeniu postępowania stwierdzono prawidłowo, że zwrotowi podlega połowa uiszczonego wpisu, powyższy błąd w liczbowym określeniu kwoty podlegającej zwrotowi należy uznać za będący wynikiem oczywistej pomyłki i podlegający sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 p.s.a. Sprostowaniu podlega także błąd w określeniu osoby jednego ze skarżących – spadkobiercy zmarłego L. Z. – W. Z.. Tożsamość w/w skarżącego prawidłowo określono w komparycji postanowienia, zaś błąd w uzasadnieniu był jedynie wynikiem mechanicznego powtórzenia imienia innego spadkobiercy L. Z. – S. Z. oraz błędu gramatycznego. Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 § 1 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.