I SA/Wr 66/12

Wrocław, dnia 28 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 22 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników postanawia: I) odrzucić skargę; zwrócić na rzecz A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 200 (słownie: dwustu) złotych tytułem wpisu od odrzuconej skargi. A. sp. z o.o. w W. (dalej skarżąca) wniosła w dniu 14 grudnia 2011 r. skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 stycznia 2012 r. skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 stycznia 2012 r. (k.15 akt sądowoadministracyjnych). Pismem wniesionym w dniu 07 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego, k. 23 akt sądowoadministracyjnych) skarżąca przedłożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi. W przypadku spółek prawa handlowego posiadających osobowość prawną (spółka z o.o.), wymóg ten należy powiązać z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Nawiązuje do tego treść art. 28 p.p.s.a., który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 u.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę podpisały osoby, które wskazały, że pełnią funkcje w organach skarżącej, bądź też są jej prokurentem. Należy jednak wskazać, że samo powołanie się na sprawowaną funkcję w organach spółki, lub okoliczność bycia prokurentem spółki, nie czyni zadość stwierdzeniu, że skarga została wniesiona przez osoby do tego uprawnione. Dla skutecznego złożenia skargi nieodzownym jest także przedłożenie odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS, potwierdzającego nie tylko wyżej wskazane okoliczności, ale także prawo do reprezentowania spółki, w świetle przyjętych w umowie spółki zasad reprezentacji. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. Wskazany siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia skarżącej w dniu 27 stycznia 2012 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 03 lutego 2012 r. (piątek). W tak zakreślonym czasie skarżąca nie uzupełniła braku skargi. Natomiast dokonanie tej czynności z opóźnieniem, to jest w dniu 07 lutego 2012 r., należy uznać za bezskuteczne w rozumieniu art. 85 p.p.s.a. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie. Zaś o zwrocie skarżącej kwoty wpisu orzeczono z urzędu, w oparciu o art. 232 § 1 p.p.s.a.