I SA/Wr 660/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędziowie: Asesor WSA Marek Olejnik, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński /sprawozdawca/, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 listopada 2006r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2004 rok w kwocie 440 złotych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy T. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej, przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. z 2002r. nr 9, poz. 84 ze zm./ oraz uchwały nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] w sprawie podatków i opłat lokalnych określono Z. K. zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2004 r. w wysokości [...] jako właścicielowi samochodu ciężarowego "Lublin" o dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik podatnika wniósł o uchylenie decyzji zarzucając, podobnie jak w odwołaniu, naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy w postaci art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez przyjęcie, że na skarżącym ciążył obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podatkowemu od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton, a więc nie pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej równej 3,5 tony. W treści przepisu brak jest zdaniem strony określenia, że opodatkowaniu podatkiem podlega pojazd, którego masa całkowita jest równa 3,5 tony, zaś jedynie w przepisie art. 8 pkt 4 i 6 ustawodawca wyraźnie używa sformułowania "o dopuszczalnej masie całkowitej /.../ równej lub wyższej". Skoro przepis art. 8 pkt 1 nie zawiera takiego sformułowania, należy uznać, że obowiązkiem podatkowym objęte zostały pojazdy, których masa całkowita jest wyższa niż 3,5 tony. Interpretacja przyimka "od" wskazana w uzasadnieniu decyzji, jakoby miał on obejmować swoim zakresem także pojazdy o masie całkowitej 3,5 tony, nie odpowiada jego znaczeniu zaprezentowanemu w Słowniku języka polskiego, w myśl którego "od" wskazuje także obiekt, z którym ktoś lub coś traci kontakt wskutek oddalenia. W skardze powołano się też na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 grudnia 2003r. w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep /Dz.U. z 2004r. nr 5, poz. 30/ oraz wcześniejszego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 października 1999r. w sprawie homologacji pojazdów, zgodnie z którymi kategoria N 1 nadawana jest pojazdom ciężarowym mającym maksymalną masę nie przekraczającą 3,5 tony, natomiast pojazdy mające maksymalną masę przekraczają 3,5 tony, ale nie przekraczającą 12 ton posiadają kategorię N 2 i tylko takie w ocenie skarżącego objęte są obowiązkiem podatkowym w podatku od środków transportowych zgodnie z przepisem art. 8 pkt 1 ustawy o podatku i opłatach lokalnych. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając między innymi, że dla określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych nie mają znaczenia powołane w skardze przepisy rozporządzeń w sprawie homologacji pojazdów samochodowych, ale przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Dane dotyczące pojazdu, w tym określające jego dopuszczalną masę całkowitą, zawarte w dokumentach wydanych na podstawie rozporządzenia w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep, mogą służyć pomocniczo w postępowaniu podatkowym dla ustalenia stanu faktycznego sprawy i określenia cech pojazdu. Przepis art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych jest jasny. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym w języku polskim wyrażenie "od ... do" oznacza konstrukcję składniową, oznaczającą granice zasięgu czegoś w czasie lub przestrzeni, skalę rozpiętości czegoś, a także wyrażenie uwypuklające skrajne punkty zakresu skali. Odnosi się do wyrazów oznaczających początek czegoś, terminu, od którego coś się zaczyna w czasie, a także wraz z wyrazem następnym oznacza cały czas trwania czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, powołanej na wstępie, opodatkowanie podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Według art. 9 ust. 1 obowiązek podatkowy w zakresie tego podatku ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych, będących właścicielami środków transportowych. W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy nie jest kwestionowane, że skarżący Z. K. był w roku podatkowym 2004 właścicielem samochodu ciężarowego "Lublin" o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony. Sąd nie podziela zarzutu skargi, jakoby wyrażenie w art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. "od 3,5 tony" miało nie obejmować samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej równej 3,5 tony. Strona skarżąca powołała się na jedno tylko z wielu znaczeń przyimka "od". Nikt nie miałby wątpliwości, że pracownik mający obowiązek rozpoczęcia pracy "od godziny 800" już punktualnie o tej godzinie powinien pracę rozpocząć, a nie dopiero po jej upływie. Jeśli coś jest dozwolone "od lat 18", to dla skorzystania ze stosownych uprawnień nie trzeba czekać, aby upłynął choć jeden dzień więcej. Żaden prawnik nie miał dotąd zasadniczych wątpliwości odnośnie treści przepisu art. 8 § 1 k.c. stanowiącego, że każdy człowiek ma zdolność prawną "od chwili urodzenia", czy też art. 120 § 1 k.c. mówiącego, że bieg przedawnienia rozpoczyna się "od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne". Kwestia interpretacji przepisu art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych była już rozważana w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. sygn. FSK 154/04 /ONSA i WSA 2004/2/35/ zwrócił uwagę, że zgodnie z brzmieniem tego przepisu opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton, zaś w języku polskim zwrot "od 3,5 tony" obejmuje wszystkie pojazdy, które ważą 3,5 tony i więcej. Do takiego wniosku wystarczyło bezpośrednie rozumienie tekstu prawnego i nie było konieczne dokonanie interpretacji prawa w myśl zasady, że jasny tekst nie wymaga interpretacji /clara non sunt interpretanda/. Gdyby ustawodawca miał inny zamiar, słowo "od" przed ciężarem minimalnym zastąpiłby słowem "powyżej". Podzielając ten pogląd sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa w sposób zarzucony w skardze lub inny, w związku z czym skargę tę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 202r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1170 ze zm./.