I SA/Wr 660/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj- sprawozdawca, Sędzia WSA Barbara Ciołek, Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 8 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. postanawia: zawiesić postępowanie. Przedmiotem postępowania jest skarga A S.A. w B.(dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 08 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia 12 czerwca 2008 r., nr [...] określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2006 r. w wysokości 289.888 zł. W uzasadnieniu wskazał, że prowadziła ona w 2006 r. skład podatkowy, w którym wykonywała działalność gospodarczą polegającą, między innymi na zużywaniu propylenu – wyrobu akcyzowego zharmonizowanego będącego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy – do produkcji tlenku propylenu oraz izopropylofenolu. Organ podatkowy ustalił, że spółka przekroczyła w 2006 r. maksymalne normy zużycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (propylen oznaczony kodem PKWiU 24.14.11-40.00 i CN 29 01 22 00) ustalonych decyzją tego organu z dnia 11 maja 2005 r., nr 451000-RNS 9262/321/05, przekraczając je w 2006 r. o 80.520 kg. Powyższe skutkowało uznaniem na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm., dalej: u.p.a.), że obowiązek podatkowy z tytułu powstania nadmiernych ubytków propylenu powstał w grudniu 2006 r. (z dniem stwierdzenia ich przez uprawniony podmiot) i określeniem zobowiązania podatkowego. Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu decyzją z dnia 08 września 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, powołując się na art. 36 ust. 3, art. 37 ust. 7 u.p.a. oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji związanej z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 81, poz. 744 ze zm.). W oparciu o te przepisy organ odwoławczy uznał, że do każdego z procesów gospodarczych zachodzących w składzie podatkowym powinna być prowadzona odrębna ewidencja a ilość wyrobów wykorzystanych do tych procesów powinna być ustalona za pomocą legalizowanych przyrządów pomiarowych, przy czym wybór metody ustalenia ilości zużytego wyrobu akcyzowego do produkcji może zostać dokonany w oparciu o kryteria uwzględniające właściwości fizykochemiczne danego wyrobu akcyzowego. Organ odwoławczy przypomniał spółce, że na gruncie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia 11 maja 2005 r., nr [...], została ona zapoznana z metodą kontroli obrachunkowej oraz sposobem ustalania przez organ podatkowy rzeczywistych ubytków powstających w czasie produkcji tlenku propylenu. Miała więc świadomość, że parametry w postaci maksymalnych norm zużycia propylenu będą okresowo sprawdzane, w związku z czym w przypadku zmiany parametrów technologicznych produkcji tlenku propylenu mogła złożyć ponowny wniosek o ustalenie nowych norm zużycia. Zdaniem organu, bezpośrednim powodem przekroczenia ustanowionych norm były zmiany organizacyjnotechnologiczne wprowadzone przez stronę, a nie niewłaściwa metoda kontroli obrachunkowej (ta bowiem przy kontroli w 2004 r. nie wykazała nieprawidłowości. W skardze od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i ich przechowywania, przepływu i kontrolowania (Dz. U. UE.L. z 1992 r. Nr 76, poz. 1 ze zm. – zwana Dyrektywą Horyzontalną) oraz art. 2 ust. 4 lit. b oraz art. 20 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE.L. z 2003 r. Nr 283, poz. 52 ze zm. zwana Dyrektywą Energetyczną) poprzez nieuwzględnienie wyłączenia z opodatkowania spornych produktów i tym samym ich ubytków, w związku z przeznaczeniem ich na cele inne niż opałowe i napędowe. Podniosła, że propylen, z którego produkuje wyroby jest, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy, wyrobem akcyzowym zharmonizowanym w odróżnieniu od wytwarzanych z niego produktów. W ocenie spółki, przyjęte jako podstawa prawna przepisy art. 5 ust. 1, ust. 2 u.p.a. są sprzeczne z art. 2 ust. 4 lit. b) oraz art. 20 Dyrektywy Energetycznej. Propylen oznaczony kodem CN 29 01 22 został bowiem określony przez ustawodawcę krajowego jako wyrób akcyzowy zharmonizowany, zaliczony do paliw silnikowych i olejów opałowych (zał. Nr 2 do ustawy), podczas, gdy w myśl przepisów powołanych Dyrektyw propylen jest produktem energetycznym, który na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b) Dyrektywy Energetycznej podlega wyłączeniu spod regulacji tejże Dyrektywy, w przypadku gdy jest przeznaczony na cele inne niż opałowe i napędowe. A z uwagi na to, że nie został wymieniony w treści art. 20 Dyrektywy Energetycznej, nie podlega także procedurom szczególnego nadzorowania (kontroli i przemieszczania wyrobów akcyzowych, zawartym w Dyrektywie Horyzontalnej). W świetle tych przepisów propylen zużywany przez stronę na cele inne niż opałowe i napędowe nie jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym, co wyłącza możliwość jego opodatkowania także na gruncie przepisów krajowych w zakresie nadmiernych ubytków, bowiem przepisy te są sprzeczne z powołanymi przepisami Dyrektyw. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji i argumentację z jej uzasadnienia. Zgodził się ze spółką, że propylen jest produktem energetycznym i że art. 2 ust. 4 lit. b) Dyrektywy Energetycznej wyłącza go spod regulacji tejże Dyrektywy w sytuacji, gdy jest on przeznaczony na cele inne niż opałowe i napędowe. Wbrew jednak jej stanowisku podlega on regulacji art. 20 Dyrektywy, to jest kontroli i przemieszczaniu określonym w przepisach Dyrektywy Horyzontalnej, co uzasadnia przepis art. 3 tej Dyrektywy, zgodnie z którym "odniesienia w dyrektywie 92/12/EWG do "olejów mineralnych" i "podatku akcyzowego" w zakresie w jakim mają zastosowanie do olejów mineralnych, są interpretowane jako obejmujące wszystkie produkty energetyczne określone w art. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy". Stąd też przepisy Dyrektywy Horyzontalnej nakazują traktować przedmiotowy produkt jako olej mineralny. Wykorzystywany do celów innych niż paliwo do silników lub paliwo do ogrzewania podlega wyłączeniu spod uregulowań Dyrektywy Energetycznej ale jako wyrób energetyczny podlega Dyrektywie Horyzontalnej tak jak oleje mineralne Wyjaśnił następnie organ odwoławczy, że wykorzystywanie spornego produktu zgodnie z warunkami określonymi przez każde państwo członkowskie, w zw. z art. 14 ust. 1 Dyrektywy Horyzontalnej powoduje brak obciążenia podatkiem akcyzowym, w przeciwnym wypadku występuje obowiązek pobrania podatku akcyzowego (art. 14 ust. 3 Dyrektywy). W oparciu o art. 21 ust. 4 Dyrektywy Energetycznej, podkreślił, że państwa członkowskie nie są pozbawione możliwości wprowadzania własnych regulacji, niepodlegających harmonizacji z prawem wspólnotowym w tym zakresie (art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej). Wskazał także, że nadmierne ubytki propylenu zostały zużyte przez spółkę niezgodnie z jego przeznaczeniem, a więc podlegają zgodnie z Dyrektywą Energetyczną opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Powyższe wynika z orzecznictwa ETS (C-145/06 i C 146/06) i w konsekwencji oznacza, że w oparciu o art. 3 ust. 3 akapit pierwszy Dyrektywy Horyzontalnej państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania w mocy podatków od tych produktów, pod warunkiem, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w omawianym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie wyłącza to możliwości zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problematyczne zagadnienie prawne w obu sprawach jest tożsame. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym, zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym o treści: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) · i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?" Uznając, że rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego będzie miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości stanowiska Ministra Finansów, wyrażonego w zaskarżonej interpretacji, Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.