I SA/Wr 667/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2025 r. nr 0201-IOM.4104.29.2025 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z2 postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 14 października 2025 r. (dowód – k. 21 akt). Jak wynika z akt sprawy, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W piśmie z dnia 15 października 2025 r. strona skarżąca wniosła o "anulowanie" sprawy i nierozpatrywanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane w dniu 14 października 2025 r. Oznacza to, że termin 7-dniowy do uzupełnienia braku skargi upływał więc z dniem 21 października 2025 r. (wtorek). W zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony. Odnosząc się do pisma strony skarżącej z dnia 15 października 2025 r. Sąd zakwalifikował je jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Niemniej wskazać należy, że do czasu uiszczenia wpisu od skargi sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Skoro zatem strona skarżąca cofnęła skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, to brak było podstaw do rozpatrywania skuteczności tej czynności procesowej w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do opłacenia skargi. Gdyby do cofnięcia skargi doszło po jej opłaceniu i cofnięcie skargi byłoby dopuszczalne, wówczas Sąd postanowiłby o umorzeniu postępowania. Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy zachodziła podstawa do odrzucenia skargi, co ma w istocie ten sam skutek, ponieważ w wyniku odrzucenia skargi postępowanie przed Sądem zostaje zakończone bez merytorycznego rozpoznania skargi, a akta sprawy zostaną zwrócone organowi podatkowemu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.