I SA/Wr 674/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Horobiowski (sprawozdawca),, Sędziowie sędzia WSA Marta Semiczek,, sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman,, , po rozpoznaniu w Wydziale I, w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2021 r., sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r., oddala skargę w całości. 1. Postępowanie przed organami. 1.1. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. nr SKO 4011/205/20 Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej jako: SKO, organ II instancji) stwierdziło uchybienie przez K. R. (dalej jako: Strona, Skarżący) terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Wrocławia (dalej jako: organ I instancji) z dnia 18 stycznia 2018 r. nr WPO-DNF.3120.DO.39696.2018, którą organ I instancji określił Stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2018 w kwocie 3040,00 zł. 1.2. Jak wynika z akt sprawy, decyzję organu I instancji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r. doręczono Stronie w dniu 10 lutego 2018 r. W treści ww. decyzji zawarto pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. 1.3. Od decyzji organu I instancji Strona wniosła odwołanie w dniu 14 lutego 2020 r. (vide: k. 1 akt administracyjnych organu II instancji). 1.4. Następnie, postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. SKO stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r. Jak wskazał organ II instancji, w sprawie nie budziło wątpliwości, że decyzję organu I instancji doręczono Stronie w dniu 10 lutego 2018 r., zaś odwołanie Strona wiosła osobiście w dniu 14 lutego 2020 r. SKO stwierdziło, że czternastodniowy termin na wniesienie odwołania w sprawie, liczony od dnia doręczenia ww. decyzji organu I instancji, upłynął w dniu 26 lutego 2018 r. Z uwagi na powyższe, Strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, składając je dopiero w dniu 14 lutego 2020 r. Skoro termin na wniesienie odwołania nie został przez Stronę zachowany, ani przywrócony, to niemożliwym było rozpoznanie odwołania od decyzji organu I instancji. 2.Postępowanie przed Sądem I instancji. 2.1. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając nieprawidłowe ustalenie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości. 2.2. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: 3.1. Skarga podlegała oddaleniu jako bezzasadna. Sąd stwierdził bowiem, że zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji odpowiadają prawu. 3.2. W myśl art. 223 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.; dalej jako: "O.p.") odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z kolei w myśl art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowadministracyjnego, na etapie wstępnego badania odwołania, organ odwoławczy jest zobowiązany jedynie do ustalenia daty doręczenia decyzji organu I instancji. Badaniu podlega również prawidłowość doręczenia tej decyzji oraz data wniesienia odwołania. Jeżeli porównanie tych dwóch dat wskazuje na to, że odwołanie zostało wniesione później niż w czternastym dniu od dnia doręczenia decyzji organu I instancji (w sposób zgodny z prawem), stanowi to samoistną podstawę do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, winno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy do wniesienia środka odwoławczego został przez stronę zachowany (vide m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. I FSK 1811/20 wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. I FSK 1747/20; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. I FSK 1686/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2021 r., sygn. I FSK 1357/20 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA). W postępowaniu w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia nie może być weryfikowana prawidłowość żadnego z elementów decyzji. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu (vide m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. II FSK 2838/18; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. II FSK 1487/11 CBOSA). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja organu I instancji z dnia 18 stycznia 2018 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r. została doręczona Stronie w dniu 10 lutego 2018 r. (vide: pokwitowanie odbioru k. 5 akt administracyjnych organu I instancji). Następnie, w dniu 14 lutego 2020 r. w Urzędzie Miejskim Wrocławia Strona osobiście złożyła pismo, w którym zakwestionowała decyzje w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2018, 2019, 2020. Powyższe pismo organ I instancji zakwalifikował jako odwołanie od trzech decyzji za poszczególne lata. Po przekazaniu odwołania wraz z aktami sprawy, SKO zwróciło się do Strony o wyjaśnienie, czy złożone przez nią podanie z dnia 14 lutego 2020 r. należy traktować jako odwołanie od wszystkich trzech decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości tj. decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia 18 stycznia 2018 r. nr WPO-DNF.3120.DO.39696.2018, decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia 15 stycznia 2019 r. nr WPO-DNF.3120.DO.36286.2019 i decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia 14 stycznia 2020 r. nr WPO-DNF.3120.DO.35499.2020, czy jedynie jako dowołanie od decyzji dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2020 r. lub jako jeszcze innego rodzaju podanie (vide: pismo SKO z dnia 28 maja 2020 r. – k. 3 akt administracyjnych organu odwoławczego). W odpowiedzi na powyższe Skarżący wskazał, że wnosi o potraktowanie jego pisma jako odwołania od ww. trzech decyzji (vide: pismo Strony z dnia 12 czerwca 2020 r. – k. 4 akt administracyjnych organu odwoławczego). Zatem w myśl powołanych powyżej przepisów, SKO przystępując do wstępnego badania odwołania prawidłowo ustaliło datę doręczenia decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r. na dzień 10 lutego 2018 r. To od tego dnia należało liczyć czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji, który, jak słusznie wywiódł organ odwoławczy, upływał w dniu 26 lutego 2018 r. (poniedziałek). SKO wzięło pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące terminów tj. art. 12 § 5 O.p., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej. Jako że czternastodniowy termin, liczony od doręczenia ww. decyzji upływał w sobotę, termin do wniesienia przez Stronę odwołania od tej decyzji upływał w poniedziałek 26 lutego 2018 r. Skoro odwołanie od decyzji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r., zostało złożone dopiero w dniu 14 lutego 2020 r. (zatem niemal dwa lata po upływie terminu na jego wniesienie), to rozstrzygnięcie SKO zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowe. Sąd nie ma także wątpliwości, iż Strona została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, co wynika wprost z treści tej decyzji. Strona nie wnosiła ponadto o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Konsekwencją uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Co istotne, każde uchybienie terminowi, bez względu na czas jego trwania, powoduje bezskuteczność dokonanej czynności procesowej, a więc także bezskuteczność odwołania. W takiej sytuacji, konsekwencją jest pozbawienie podatnika prawa do instancyjnej kontroli rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji. Jest to skutek wynikający z zasady trwałości decyzji administracyjnych wskazanej w art. 128 O.p. i bezpieczeństwa w obrocie prawnym. Decyzje od których nie służy odwołanie, stają się bowiem ostateczne. Z chwilą upływu terminu do wniesienia odwołania, decyzja organu I instancji stała się ostateczna. W konsekwencji wszelkie zarzuty Strony dotyczące prawidłowości ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2018 r., a do nich sprowadza się skarga, są spóźnione, a ich merytoryczne badanie na tym etapie jest niedopuszczalne. 3.3. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), oddalił skargę w całości.