I SA/Wr 687/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. i A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. postanawia: odrzucić skargę w stosunku do A. C. Małżonkowie – I. C. i A. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wspólną skargę na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o numerach "A" oraz "B". Decyzje te zostały wydane w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości) i zostały skierowane do małżonków oddzielnie, tj. do I. C. decyzja o numerze "B" oraz do A. C. decyzja o numerze "A". Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Przewodniczący Wydziału I zarządził o rozdzieleniu skarg. W konsekwencji, skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. dnia [...] r. o numerze "A" została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 686/12, natomiast skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. dnia [...] r. o numerze "B" została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 687/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi w sprawie jest ustalenie, że skarga pochodzi od strony, tj. osoby, która w świetle prawa legitymuje się interesem prawnym w kwestionowaniu określonych rozstrzygnięć organów administracji publicznej. A contrario, o charakterze strony nie może decydować jedynie wola osoby działającej w takim charakterze. O powyższym przesądza treść art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej – p.p.s.a.), w myśl którego, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie określonym we wskazanym przepisie. Interes prawny do wniesienia skargi należy odróżnić od interesu faktycznego. Oparcie legitymacji skargowej na kryterium interesu prawnego oznacza, że ze skargą może wystąpić co do zasady podmiot, który ma oparty na normach prawa administracyjnego materialnego lub procesowego interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu. Skarga może zatem dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" określonego podmiotu. W stanie faktycznym sprawy, w związku z objęciem wspólną skargą dwóch decyzji, z których jedna została skierowana do A. C. a druga do I. C. Sąd przyjął, że każda z tych decyzji została zaskarżona przez małżonków wspólnie, co wiązało się z koniecznością oceny legitymacji skargowej każdego z małżonków do wspólnego kwestionowania rozstrzygnięć organów podatkowych, wydanych w związku ze zbyciem składnika ich wspólnego majątku. W stanie faktycznym sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Wr 687/12, przedmiot skargi stanowi decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o numerze "B", utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-"C" z dnia [...] r. o numerze [...], mocą której określono I. C. zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Tylko zatem I. C. ma interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. do zaskarżenia tej decyzji. Innymi słowy, tylko I. C. może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Analogiczne uprawnienia procesowe ma podpisany pod skargą A. C. w stosunku do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o numerze "A", mocą której organ ten utrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-"C" z dnia [...] r. o numerze [...], określającą A. C. zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia udziału nieruchomości, w części przypadającej na skarżącego. W odniesieniu do aktu stanowiącego przedmiot kontroli w sprawie, skarżący A. C. ma jedynie interes faktyczny w popieraniu skargi, a nie prawny, czego wymaga dyspozycja art. 50 § p.p.s.a., albowiem nie jest adresatem zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, nie był stroną postępowania podatkowego zakończonego tą decyzją. Był natomiast stroną postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o numerze "A", a w związku z jej zaskarżeniem do sądu administracyjnego, jest również stroną postępowania sądowego w sprawie dotyczącej kontroli legalności tego aktu (wyłącznie tego aktu). Odwołując się do orzecznictwa sądowego, pojęcie strony postępowania administracyjnego ma aspekt procesowy i materialny (wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 1994 r. sygn. akt IV SA 815/97, LEX nr 43367). Procesowy, bo tylko osoba uczestnicząca w postępowaniu administracyjnym może być stroną postępowania sądowego. Materialny, bo musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności. W stanie sprawy, wymóg ten w stosunku do postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. o numerze "B" spełnia jedynie I. C. Ona też, w związku z zaskarżeniem tej decyzji do sądu administracyjnego, jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, podpisany pod skargą A. C. nie ma prawa do żądania ochrony poprzez kwestionowanie rozstrzygnięcia dotyczącego zobowiązania podatkowego żony I. C. Działając w trybie art. 6 p.p.s.a. Sąd wyjaśnia, że odrzucenie skargi w stosunku do A. C. nie pozbawia I. C. prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Wniesiona skarga została podpisana przez obojga małżonków, a odrzucenie skargi w stosunku do A. C. nie ma skutku względem I. C., która była stroną postępowania podatkowego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, a poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego stała się stroną postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę A. C. w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. o numerze "B" za niedopuszczalną. Okoliczność ta obligowała Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.