I SA/Wr 687/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia z urzędu zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Uzasadnienie: Zaskarżoną decyzją, Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia 22 listopada 2013 r., nr odmawiającą skarżącej spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych – oleju smarowego o kodzie CN 2710 19 81. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie spółka zarzuciła miedzy innymi naruszenie przepisów: - art. 2 pkt. 2, art. 4 ust. 1 pkt. 5, art. 62 ust. 1 pkt. 1 oraz załącznik nr 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr. 29, poz. 257 ze zm.) - oraz aktualnie art. 2 pkt. 1 i 9, art. 8 ust. 1 pkt. 4, art. 86 ust. 1 pkt. 2 oraz załącznik nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. Nr 108 z 2011 r., poz. 262 ze zm.) poprzez ich błędne zastosowanie pomimo sprzeczności ww. regulacji z mającymi pierwszeństwo przepisami prawa wspólnotowego; - art. 3 ust. 3 w zw. z ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. L 76 z 23 marca 1992 r. ze zm.- zwana dalej: "starą Dyrektywą Horyzontalną") oraz aktualnie art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy w zw. z ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., str. 12 ze zm. - zwana dalej: "nową Dyrektywą Horyzontalną"), w tym motywu piątego preambuły nowej Dyrektywy Horyzontalnej poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że nałożenie podatku akcyzowego na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 81 wykorzystywane dla celów innych niż napędowe i grzewcze, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych jest dopuszczalne; - art. 1 w zw. z art. 2 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej - dalej zwaną: "Dyrektywą Energetyczną") poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że dopuszczalne jest stosowanie zasad i obostrzeń właściwych dla ujednoliconego systemu podatkowego dotyczącego wyrobów akcyzowych do nabycia oleju smarowego o kodzie 27101981 przeznaczonego do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania tj. do produktów energetycznych wyłączonych z zakresu działania Dyrektywy Energetycznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie wraz z jego argumentacją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadanie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła tego rodzaju zależność, w związku z czym zachodzi konieczność zawieszenia postępowania, z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak bowiem wynika z ustaleń dokonanych przez Sąd, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. w sprawie I GSK 780/11, skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992r., s. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t. 1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, ze zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?". W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie kwestii prawnej, objętej wyżej wskazanym pytaniem prejudycjalnym, ma istotne znaczenie także dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu ustosunkowania się przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej do zadanego pytania prejudycjalnego.