I SA/Wr 688/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędziowie: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Katarzyna Radom – sprawozdawca, Protokolant: Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi "A’’ Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. postanawia zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W., działając m.in. na podstawie przepisu art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej powoływana jako O.p. uchylił do ponownego rozpatrzenia orzeczenie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r. określające skarżącej spółce kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. W uzasadnieniu wskazał, że wbrew zarzutom odwołania zobowiązanie skarżącej, określone ww. decyzją, nie uległo przedawnieniu z uwagi na zawieszenie jego biegu poprzez wniesienie skargi do sądu oraz wszczęcie w dniu 12 października 2009 r. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe związane z niewykonaniem spornego zobowiązania. W dalszej części wyjaśnił, że organ I instancji nie wykonał czynności dowodowych zaleconych poprzednią decyzją wydaną w trybie art. 233 § 2 O.p. Mając na uwadze zakres czynności dowodowych wykraczających poza granice wyznaczone art. 229 O.p., a polegających na przesłuchaniu dwóch świadków (G. S. i U. G.) oraz analizie tych dowodów w kontekście argumentacji przestawionej przez stronę w toku postępowania, koniecznym stało się ponowne uchylenie orzeczenia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, celem wykonania opisanych zaleceń. W skardze na to orzeczenie, strona ponowiła zarzuty odwołania wskazując na przedawnienie zobowiązania podatkowego za 2003 r. jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, co winno skutkować jej uchyleniem i umorzeniem postępowania. W jej ocenie nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania wobec bezskuteczności wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. Błędem było wszczynanie go w sprawie, choć podmiot był już znany, ponadto jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, wpływ na bieg terminu przedawnienia może mieć jedynie postępowanie wszczęte ad personam a nie w sprawie. Stosowana przez organ podatkowy procedura ogranicza prawa strony, bowiem o fakcie wszczęcia postępowania nie jest ona informowana Niezależnie od tych argumentów wydanie takiego postanowienia w rozpoznawanej sprawie nastąpiło po upływie okresu przedawnienia karalności czynu powołanego ww. orzeczeniu. W konsekwencji zaskarżona decyzja narusza przepis art. 70 § 6 pkt 1 O.p., art. 233 § 1 pkt 2 a w związku z 70 § 1 O.p., art. 233 § 2 O.p. w związku z art. 44 § 1 pkt 1, art. 2 § 2 i art. 113 kks. Odpowiadając na skargę, organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Dodatkowo odnosząc się do zarzutu przedawnienia karalności czynu w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 kks wyjaśnił, że nie jest legitymowany do oceny tych zagadnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. upoważnia Sąd do zawieszenia postępowania z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10; publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów regulujących bieg terminu przedawnienia i rozstrzygnięcie: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenia skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Mając na uwadze, że ocena legalności skarżonego aktu uzależniona jest od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na przywołane pytanie prawne, gdyż kwestią wstępną w niniejszej sprawie jest problematyka przedawnienia zobowiązania podatkowego w sytuacji wydania postanowienia o wszczęciu postępowania o przestępstw skarbowe, a zatem zastosowania przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Sąd stwierdził, że w sprawie zaistniały przesłanki do zawieszenia postepowania do czasu rozpoznania opisanego zagadnienia prawnego przez Trybunał Konstytucyjny.