I SA/Wr 689/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-08-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego wniesiona za pośrednictwem organu I instancji, mimo nadania jej w terminie 30 dni od doręczenia decyzji, została wniesiona skutecznie?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego musi być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 PPSA). Nadanie skargi do organu I instancji, nawet w terminie 30 dni od doręczenia decyzji organu II instancji, nie wywołuje skutku procesowego w postaci skutecznego wniesienia skargi. Za skuteczną datę wniesienia skargi należy przyjąć datę jej przekazania przez organ I instancji do organu właściwego w rozumieniu art. 54 § 1 PPSA, a jeśli ta data przypada po terminie, skargę należy odrzucić.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. dotyczącą podatku VAT za 2004 r. Skarga została nadana w terminie 30 dni od doręczenia decyzji, jednakże została skierowana do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (organ I instancji) zamiast do Dyrektora Izby Skarbowej w W. (organ II instancji). Organ I instancji przekazał skargę do organu II instancji, jednakże nastąpiło to po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C., prowadzącego działalność gospodarczą [...] "A" w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. W stanie faktycznym sprawy, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia w drodze skargi do sądu administracyjnego, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Zgodnie z pouczeniem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu należało wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia w/w decyzji za pośrednictwem organu podatkowego II instancji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w L. Termin ten mijał w dniu [...] (piątek). Jak wynika z akt sprawy, skarżący nadał skargę w dniu [...] (data stempla pocztowego), przy czym, uczynił to za pośrednictwem organu I instancji, albowiem korespondencję w sprawie skierował na adres Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. OZ w L. Tak zaadresowana skarga wpłynęła na adres organu podatkowego I instancji w dniu [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przekazał skargę zgodnie z właściwością, niezwłocznie po jej otrzymaniu. W rezultacie, skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w L. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest dochowanie przez wnoszącego skargę trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia odbioru kwestionowanej decyzji organu II instancji. Dalsze wymogi skutecznego wniesienia skargi precyzuje art. 54 § 1 u.p.s.a. stanowiąc, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W stanie faktycznym sprawy organem tym był Dyrektor Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. Zgodnie z powyższym, wyłącznie nadanie (złożenie) skargi do tego właśnie organu mogło wywołać skutek procesowy w postaci skutecznego złożenia skargi, o ile nastąpiło to w terminie wskazanym w art. 53 § 1 u.p.s.a. Nawiązując do ustaleń faktycznych sprawy, wprawdzie skarżący nadał skargę z zachowaniem 30-dniowego terminu o jakim mowa w art. 53 § 1 u.p.s.a., niemniej, uczynił to za pośrednictwem organu podatkowego I instancji, tj. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. OZ w L. Zgodnie z powyższym, skarga została skierowana do organu niewłaściwego w rozumieniu art. art. 54 § 1 u.p.s.a. Zgodnie z właściwością, tj. na adres Dyrektora Izby Skarbowej skarga strony wpłynęła dopiero w dniu [...], co nastąpiło już z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 u.p.s.a., który upływał z dniem [...]. Należy podkreślić, iż w sprawie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżący nadał skargę w trzydziestym dniu od dnia doręczenia decyzji organu II instancji, ponieważ dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 u.p.s.a. Na tym etapie postępowania nie znajdzie bowiem zastosowania tryb przewidziany w art. 65 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1415/07, niepubl.). Za faktyczną datę wniesienia skargi należało zatem przyjąć datę przekazania skargi przez organ I instancji do organu właściwego w sprawie w rozumieniu art. 54 § 1 u.p.s.a., tj. dzień 6 maja 2008 r. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w L. ([...]) z datą skutecznego wniesienia skargi ([...].) należało uznać, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 u.p.s.a., co zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 u.p.s.a. obligowało Sąd do jej odrzucenia. Zgodnie z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia. Nawiązując do treści pisma skarżącego z dnia [.. ] należy wskazać, iż data przekazania skargi do Sądu przez organ (wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi) w trybie art. 54 § 2 u.p.s.a pozostaje bez wpływu dla oceny terminowości jej wniesienia, albowiem, o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi do Sądu za pośrednictwem organu II instancji (względnie złożenia jej osobiście w biurze podawczym tego organu), o czym stanowi treść art. 54 § 1 u.p.s.a. Z uwagi na spóźnione wniesienie skargi, wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych należało uznać za bezprzedmiotowy. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 222 u.p.s.a. nie żąda się bowiem opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło