I SA/Wr 69/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-07-27
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?Ratio decidendi
Osoba fizyczna może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawczyni wykazała taką niemożność poprzez przedstawienie dochodów obciążonych zajęciem komorniczym, otrzymywanych alimentów, wysokich kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz braku majątku, który mogłaby spieniężyć. Nawet nieprzedłożenie wszystkich żądanych przez sąd dokumentów nie wykluczyło możliwości oceny jej zdolności płatniczych na podstawie już posiadanych informacji.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazała na wysokie koszty utrzymania mieszkania, opłaty, koszty leczenia i spłatę rat kredytów, a także na wpłatę zaległości podatkowej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym podała dochody z umowy o pracę obciążone zajęciem komorniczym oraz alimenty na córkę. Na wezwanie sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów nie udzielono odpowiedzi.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że ponosi koszty utrzymania mieszkania w łącznej wysokości około 600 zł (strona podała szczegółowo poszczególne opłaty), opłaty za telefon (93,41 zł), koszty leczenia (61,65 zł) i dojazdów córki do szkoły (28,94 zł) oraz spłaca raty kredytów (217,94 zł). Dodała, że wpłaciła na poczet zaległego podatku za 2005 r. kwotę 1.954,80 zł.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, ze prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką (ur. w 1991 r.) i posiada mieszkanie o powierzchni 63,81 m2. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzyskuje dochody z tytułu mowy o pracę w wysokości 3.000 zł brutto oraz alimenty na córkę w kwocie 350 zł. Oświadczyła ponadto, że od 24 listopada 2008 r. do 26 lutego 2009 r. była na chorobowym ze względu na złamanie barku, co wiązało się z kosztami leczenia i rehabilitacji. Do wniosku załączony został dowód wpłaty wymienionej wyżej zaległości podatkowej na rachunek organu podatkowego oraz zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia. Z dokumentów tych wynika, że wpłata została dokonana grudniu 2008 r., a wynagrodzenie wnioskodawczyni, zatrudnionej w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, jest obciążone zajęciem komorniczym, w związku z czym wysokość otrzymywanego wynagrodzenia wynosiła (poza okresem chorobowego) 898,86 zł.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego i majątkowej skarżącej, nie udzielono odpowiedzi.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca powyższe wykazała. Wprawdzie nie przedłożyła żądanych przez Sąd dokumentów, to jednak z informacji oraz dokumentów już przedłożonych było możliwe dokonanie realnej oceny jej zdolności płatniczych. Wskazać bowiem trzeba, że dochód jej rodziny stanowi wynagrodzenie obciążone zajęciem komorniczym i alimenty. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że strona jest zatrudniona w placówce publicznej, co daje pewność, że wystawione zaświadczenie z zakładu pracy odzwierciedla jej rzeczywiste dochody. Z dokonanych obliczeń wynika, że na utrzymanie domu oraz innych niezbędnych opłat skarżąca zmuszona jest wydatkować około 1.000 zł, w związku z czym na wyżywienie, odzież, środki higieny itp. dla dwóch osób pozostaje jej około 200-300 zł. Nie posiada też majątku, który mogłaby spieniężyć ani oszczędności. W oparciu o tak poczynione ustalenia należało uznać, że strona nie dysponuje jakimikolwiek środkami na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w niniejszej sprawie.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło