I SA/Wr 692/03

Dnia 25 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędziowie: Sędzia NSA Józef Kremis Asesor WSA Marta Semiczek Protokolant: Katarzyna Motyl po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2005 roku sprawy ze skargi T.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie żądania zwrotu kosztów egzekucyjnych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie z dnia [...] nr [...] o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie żądania zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] dotyczących tytułu wykonawczego Urzędu Skarbowego w G. nr [...] i stanowiącego o zwrocie kosztów w kwocie [...] Pismem z dnia [...] l.dz. [...] T.. - A Sp. z o.o. wnieśli do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. żądanie rozliczenia i zwrotu nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych związanych ze zbiegiem egzekucji administracyjnej z sądową i uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny we W. postanowienia organu egzekucyjnego odmawiającego zwolnienia spod egzekucji zajętych przez ten organ do dnia [...] środków produkcji. Postanowieniem z dnia [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o zwrocie kosztów egzekucyjnych w kwocie [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ egzekucyjny przyznał, że ruchomości, w wyniku sprzedaży których naliczono i pobrano koszty egzekucyjne, nie mogły być przedmiotem czynności egzekucyjnych do czasu rozpoznania przez Sąd sprawy o wyznaczenie organu do prowadzenia egzekucji łącznej w związku ze zbiegiem egzekucji sądowej z administracją, jak również wskazał, jaka kwota kosztów egzekucyjnych przypisanych do tytułu wykonawczego [...] jako nienależnie pobrana podlega zwrotowi. W zażaleniu na to postanowienie podatnik wniósł o jego uchylenie zwrot kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] oraz nienależnie pobranych należności głównej i odsetek - w łącznej kwocie [...] wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ich pobrania. Dyrektor Izby Skarbowej odmawiając uwzględnienia zażalenia wywodził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. orzekł o zwrocie nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych, objętych tytułem wykonawczym nr [...], zadośćuczyniając w tym zakresie żądaniu strony. Organ odwoławczy rozpatrując sprawę stwierdził, że do przedmiotowego tytułu wykonawczego pobrano koszty egzekucyjne w kwocie [...], co znajduje potwierdzenie w zapisach dokonanych w części "H" tytułu wykonawczego. Zatem z uwagi na fakt pobrania przez organ egzekucyjny do tytułu [...] kosztów egzekucyjnych w kwocie [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. nie miał prawnej możliwości i podstaw dokonania zwrotu w kwocie wyższej od wyżej wymienionej. Wypowiadając się w kwestii żądania zwrotu niezgodnie z prawem wyegzekwowanych przez organ egzekucyjny należności i odsetek za zwłokę Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, że z uwagi na odmienność trybu rozstrzygania tego rodzaju spraw winny one stanowić przedmiot odrębnego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 168 b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 110 z 2002 r., poz. 968 z późn. zm.) "zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub organu egzekucyjnego, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej ...". Zaskarżając postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w skardze z dnia [...] Pan T. K. wniósł o stwierdzenie nieważności tego postanowienia, jak i tytułu wykonawczego nr [...], oraz o zasądzenie zwrotu wszystkich nienależnie pobranych kwot z postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Urząd Skarbowy w G. na podstawie tytułu wykonawczego. Przeciwko zaskarżonemu postanowieniu skarżący nie podniósł żądnych zarzutów, podnosząc jedynie, że bezprawnie wznowiono postępowanie egzekucyjne w celu rozliczenia kosztów egzekucyjnych mającego zagmatwać sprawę bezprawnego postępowania egzekucyjnego wobec T. K. i A Sp. z o.o.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej z uwagi na fakt, iż w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie podnosi zarzutów bezpośrednio związanych postępowaniem podtrzymał dotychczasowe stanowisko Jednocześnie ustosunkowując się do treści skargi Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że na żądanie strony i w wyniku korzystnych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylających niektóre z wydanych przez organy egzekucyjne obu instancji postanowienia, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. nie prowadzi od miesiąca czerwca 1998 rok postępowania przeciw T. K. Jednocześnie organ egzekucyjny przyznał, że zarówno w okresie pomiędzy dniem złożenia wniosku o wyznaczenie przez Sąd organu właściwego do prowadzenia egzekucji łącznej w warunkach zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej a dniem postanowienia w tej sprawie, jak i po przyznaniu Komornikowi Sądowemu praw prowadzenia egzekucji w sprawach objętych zbiegiem, nie miał uprawnień do dokonania czynności egzekucyjnych, w wyniku których uzyskano środki pieniężne. W związku z zaistniałą sytuacją wszczętych zostało szereg postępowań zmierzających do określenia nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych i ich zwrot. Jednym z nich jest postępowanie w przedmiotowej sprawie, w której orzeczono zwrot na rzecz strony nienależnie przypisanych i pobranych kosztów egzekucyjnych do tytułu [...]. Zagadnienie zwrotu kwot przekazanych wierzycielom nie podlegało – zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej - rozpoznaniu w postępowaniu w przedmiocie -zwrotu kosztów. Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego- zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U 153 poz 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można przyjąć, że wydając zaskarżone postanowienie organy naruszyły prawo w zakresie, o jakim mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270) Dlatego też nie zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W sprawach ze skargi na rozstrzygnięcia organów administracji publicznej kontrola Sądu ogranicza się jedynie do sprawdzenia zgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem Badaniu podlega czy przy wdawaniu orzeczenia nie naruszono przepisów prawa materialnego lub przepisów proceduralnych w takim stopniu, że mogło to wpłynąć na treść rozstrzygnięcia. Nie może być więc w tym postępowania przedmiotem badania prawidłowość innych rozstrzygnięci administracyjnych ani też udzielanie merytorycznych wskazówek co do rozpoznania innych wniosków skarżącego. Dlatego bezprzedmiotowe są wywody skarżącego dotyczące okoliczności określenia zobowiązania podatkowego oraz związku skargi na bezczynności z innymi składanymi skargami. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I Instancji stanową załatwienie wniosku skarżącego o zwrot nienależnie pobranych kosztów egzekucyjnych w części dotyczącej tytułu wykonawczego [...]. Kwota kosztów pobranych w związku z realizacją tego tytułu wynika jednoznacznie z treści odpowiednich rubryk tytułu i jest zgodna z treścią zaskarżonych orzeczeń. Skarżący domagając się zwrotu kwoty wyższej, nie wskazał dowodów z których wynikałoby pobranie innych kwot niż odnotowane na tytule wykonawczym. W szczególności nie można uznać za pobrane tej części kosztów która została umorzona, bowiem umorzenie oznacza iż organ egzekucyjny odstąpił od ich pobierania. Nie zasługują natomiast na uwzględnienie dalej idąc wnioski i żądania skarżącego, w szczególności dotyczące stwierdzenia nieważności tytułu wykonawczego. Wniosek ten, jako złożony dopiero na etapie skargi do Sądu Administracyjnego nie mógł być wcześniej przedmiotem postępowania organów administracyjnych i nie jest objęty zakresem przedmiotowym w niniejszej sprawie. Także dalej idące żądania zwrotu kolejnych kwot nie mogą zostać uwzględnione, jako, że rozpoznanie takich roszczeń jest – zgodnie z art. z art. 168 b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 110 z 2002 r., poz. 968 z późn. zm.) zastrzeżone zostało dla sądów powszechnych, a tym samym wyłączone z zakresu właściwości organów administracyjnych, które nie mogą wydawać rozstrzygnięć w tym przedmiocie. Skoro zaś sprawy te zostały wyłączone z kompetencji organów administracji to tym samym – zgodnie z art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie podlegają kontroli sprawowanej przez Sądy Administracyjne. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów. Dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.