I SA/Wr 699/03

I SA/ Wr 699/03 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Sędzia NSA Józef Kremis, Asesor WSA Marta Semiczek, Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki z o.o. A we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oprocentowania zwróconej opłaty skarbowej oddala skargę. W dniu [...] wpłynął do Urzędu Skarbowego w L. wniosek Spółki z o.o. A we W. z dnia [...] o oprocentowanie nadpłaty opłaty skarbowej pobranej przez notariusza w dniu [...] od umowy kupna nieruchomości w L. przy ul. P. Notariusz pobrał opłatę skarbową od budynków i budowli w wysokości [...], która została już zwrócona Spółce w dniu [...] zgodnie z decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] wraz z oprocentowaniem w wysokości [...], naliczonym za okres od złożenia w dniu [...] wniosku o stwierdzenie nadpłaty do dnia jej zwrotu. Wnioskodawca domagał się oprocentowania zwróconej opłaty skarbowej również za okres wcześniejszy, to jest od dnia jej pobrania [...] do dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty [...]. Decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], utrzymaną w mocy decyzją zaskarżoną, z powołaniem się na art. 79 § 1 i art. 77 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej określono oprocentowanie zwróconej nadpłaty za okres od złożenia wniosku do dnia jej zwrotu [...] w kwocie [...], to jest w takiej, jakiej je obliczono i zwrócono w dniu [...], stwierdzając, że do obliczenia i wypłacenia oprocentowania za okres wcześniejszy brak jest podstawy prawnej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka z o.o. A zarzuciła naruszenie art. 73 § 1, 75 § 1 i art. 77 Ordynacji podatkowej polegające na tym, że organ podatkowy z urzędu nie określił wysokości nadpłaconej opłaty skarbowej, pobranej przez notariusza - płatnika. Jej zdaniem bez znaczenia dla sprawy jest data złożenia wniosku o zwrot opłaty skarbowej, ponieważ organ podatkowy winien ją zwrócić już w 1998r. Wynika to zdaniem strony z przepisów art. 74 § 2, 77 i art. 76 § 1 pkt 1 lit. e) i pkt 4 Ordynacji podatkowej. Spółka byłaby zobowiązana do określenia wysokości nadpłaty, gdyby składała deklarację podatkową, a przy pobieraniu opłaty skarbowej przez notariusza nie miała takiego obowiązku. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu swojej decyzji. Przedmiotem rozstrzygnięcia było tylko oprocentowanie zwróconej nadpłaty, bowiem sama jej wysokość została już określona odrębną decyzją Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. W szczegółowej analizie omówiono raz jeszcze obowiązujące przepisy i podstawę prawną zaskarżonej decyzji stwierdzając, iż stanowił ją art. 77 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W związku z wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i niezakończeniem przed tym dniem postępowania sprawa na postawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się w szczególności kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. Według art. 73 § 1 wysokość nadpłaty określana jest przez organ podatkowy (przez podatnika w przypadkach wymienionych w art. 74 § 2 nie mających zastosowania w sprawie). Organy podatkowe nie mają jednak obowiązku na bieżąco kontrolować czynności i obliczeń płatnika, którym w rozpoznawanej sprawie był notariusz, pobierający opłatę skarbową od umowy kupna nieruchomości. Przeciwnie. Zgodnie z art. 79 § 1 Ordynacji podatkowej to podatnik, jeśli kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć do organu podatkowego wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Wniosek taki skarżąca Spółka złożyła w dniu [...] i po początkowych decyzjach odmownych Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] stwierdziła, że kwota [...] pobrana przez notariusza w dniu [...] stanowiła nadpłatę. Nadpłata ta zwrócona została podatnikowi w dniu [...] wraz z oprocentowaniem w kwocie [...], liczonym od dnia złożenia wniosku [...] do dnia zwrotu. Oprocentowanie skarżącej Spółce przysługiwało dlatego, że postępowanie wszczęte jej wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty nie zostało zakończone decyzją w terminie 2 miesięcy. Art. 77 § 2 pkt 2 lit. b) Ordynacji podatkowej stanowił bowiem, że oprocentowanie przysługuje w takim przypadku od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli decyzja o stwierdzeniu nadpłaty nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Nie było podstawy prawnej do wypłacenia skarżącej Spółce oprocentowania zwróconej w dniu [...] nadpłaty za okres wcześniejszy, to jest od dnia jej pobrania przez notariusza do dnia złożenia przez stronę wniosku w dniu [...]. Nie wynika ona w szczególności z przepisów powołanych przez stronę skarżącą. Ponieważ z podanych powodów zarzuty podniesione w skardze uznano za niezasadne, a zaskarżona decyzja w ocenie sądu nie została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wyżej.