I SA/Wr 704/12
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-12-17
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które zostało już wcześniej przyznane i nie zostało cofnięte, podlega umorzeniu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które zostało już wcześniej przyznane prawomocnym postanowieniem i nie zostało cofnięte, jest bezprzedmiotowy, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie jednego profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego).Stan faktyczny
Skarżący, po wyroku oddalającym jego skargę, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata. Wskazał na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną (inwalida I grupy, niska renta obciążona zajęciem komorniczym, brak środków na leki i rehabilitację). Wcześniej przyznano mu już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; 2. Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi T.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2004-2007 postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący, po wyroku oddalającym skargę, wniósł o przyznanie prawa pomocy, wskazując jako zakres żądania zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest inwalidą I grupy, niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Pobierana przez niego renta inwalidzka obciążona jest zajęciem komorniczym i wynosi 687,13 zł. Brakuje mu środków na skromne wyżywienie, wykup leków i rehabilitację – żyje na skraju ubóstwa. Brak leków skutkuje częstszymi i silniejszymi atakami padaczki i problemami z układem pokarmowym. Stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie jakiekolwiek pracy. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca mieszka wspólnie z matką, która nie pracuje, otrzymuje tylko zasiłek pielęgnacyjny przyznany przez MOPS w wysokości 520 zł, nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Wnioskodawca dodał, że samochód, który kupił dzięki wsparciu z MOPS, musiał sprzedać z powodu problemów finansowych. Poza tym, z domu rodzinnego wyprowadził się brat, co wiązało się z utratą dodatkowego dochodu.
Jako znane z urzędu – z akt administracyjnych sprawy – wskazać należy, że kwota zaległości podatkowej wraz odsetkami za zwłokę wynosi 162.036 zł. Skarżący z matką zajmują mieszkanie spółdzielcze lokatorskie. Wspiera ich finansowo ciotka.
W niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r., skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc w zakresie całkowitym – zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) – może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazać też trzeba, że co do wnioskodawcy był już rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy niespełna pięć miesięcy temu, w oparciu o tożsamy stan faktyczny. Co za tym idzie, zdaniem referendarza sądowego, uzasadnione jest powtórzenie argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem żądania wniosku.
Mianowicie, jedyne dochody, jakie są pobierane przez skarżącego i jego matkę wynoszą łącznie 1.207,13 zł. Taka kwota może starczyć co najwyżej na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Wnioskodawca nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, co jest prawdopodobne ze względu na jego stan zdrowia. Poza tym, skoro został zakwalifikowany do I grupy inwalidzkiej, nie jest zdolny do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki, którą zapewnia mu matka. Oboje nie posiadają też jakiegokolwiek majątku, z którego mogliby pozyskać środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z udziałem skarżącego w niniejszej sprawie.
Tak przedstawione okoliczności uzasadniają faktycznie przyznanie prawa pomocy nie tylko w zakresie częściowym, ale i całkowitym, a więc objętym żądaniem wniosku. Niemniej zwrócić trzeba uwagę, że zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane wskazanym wyżej postanowieniem z 24 lipca 2012 r., dotyczy całego postępowania przed sądami administracyjnymi, a zatem także postępowania kasacyjnego. Nie zostało też w żaden sposób cofnięte w niniejszej sprawie. Tym samym w tym zakresie wniosek był bezprzedmiotowy, a postępowanie podlegało tutaj umorzeniu.
Co do zakresu żądania o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, to wyjaśnić wypada, że stosownie do treści art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wynika stąd, że w zakresie prawa pomocy można ustanowić tylko jednego z wymienionych pełnomocników. W związku z tym, że strona wskazała w zakresie żądania wniosku radcę prawnego i adwokata, wybór jednego z pełnomocników pozostał w gestii rozpoznającego niniejszy wniosek.
Mając wobec tego na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, na obecnym etapie postępowania skarżącemu należało przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego Tym samym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło