I SA/Wr 72/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi E. L. na decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 14 listopada 2025 r. nr WPO-DOK.3137.10.378.2025.AO w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 26 stycznia 2026 r. wezwano Skarżącą (E. L.) do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy skarga, a także wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 6 lutego 2026 r. Skarżąca podała nr PESEL oraz wskazała, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Wrocławia z 14 listopada 2025 r. nr WPO-DOK.3137.10.378.2025.AO, której kopię załączono do pisma. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu w odpowiedzi na skargę z 21 stycznia 2026 r. zawarło wniosek o odrzucenie skargi i wskazało, że na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę postępowanie odwoławcze nie zostało jeszcze zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – w skrócie jako p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). Zaskarżona decyzja Prezydenta Wrocławia została wydana na podstawie przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – w skrócie jako o.p. Przepis art. 127 tej ustawy normuje, że postępowanie podatkowej jest dwuinstancyjne. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 i 2 o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 o.p., organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości jest samorządowe kolegium odwoławcze – jako organ odwoławczy odpowiednio od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa. Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Natomiast w analizowanej sprawie, zaskarżoną decyzję wydał Prezydent Wrocławia działając jako organ pierwszej instancji. W decyzji tej zawarto prawidłowe pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu, za pośrednictwem Prezydenta Wrocławia, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Pomimo tego, Skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Złożenie skargi do sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania podatkowego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu I instancji (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Po 471/19; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym należy uznać, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Wrocławia z 14 listopada 2025 r. nr WPO-DOK.3137.10.378.2025.AO, a w odpowiedzi na skargę wskazano, że nie zostało ono jeszcze rozpoznane. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia