I SA/Wr 721/11

Wrocław, dnia 22 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 21 marca 2011 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 maja 2011 r. J. W. (dalej skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 29 marca 2011 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 21 marca 2011 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 17 maja 2011 r. W piśmie z dnia 20 maja 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 czerwca 2011 r. wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania. Wobec powyższego skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 maja 2011 r. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2011 r. Pismem z dnia 22 lipca 2011 r. skarżący wniósł kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2011 r. również ten wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Następnie skarżący został po raz trzeci wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 maja 2011 r. doręczono mu w dniu 30 listopada 2011 r. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 01 grudnia 2011 r. cofnął swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Następstwem skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy wskazać, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może nastąpić jedynie wówczas, gdy ta skarga skutecznie wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Tym samym cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego skarżącemu prawa do rozporządzalności skargą), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy nie ma ona braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, to jest braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarga z dnia 22 sierpnia 2011 r. nie została należycie opłacona. Oznacza to, że skarga ta nie wszczęła postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też względu, nie było możliwe wydanie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Brak należytego opłacenia wpisu od skargi jest natomiast przesłanką do jej odrzucenia. Zgodnie bowiem z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Na mocy art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., pismem podlegającym opłacie jest również skarga. W myśl zaś art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma (skargi), od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący, na podstawie art. 220 § 1 zdanie 2 w zw. z § 3 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi uiścił od niej wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ terminu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący odebrał po raz trzeci w dniu 30 listopada 2011 r. (k. 63 akt). Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 07 grudnia 2011 r. (środa). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wobec czego, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.