I SA/Wr 727/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia NSA Henryka Łysikowska Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (spr.) Protokolant Paulina Wódka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość stawki karty podatkowej na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2001 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi J. T. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] nr [...] w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] ustalającej stawkę karty podatkowej na okres od [...] do [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż J. T. od [...] działalność w zakresie introligatorstwa prowadziła jednoosobowo i wystąpiła o zastosowanie w 2001 r. opodatkowania w formie karty podatkowej w 2001 r. Pierwszy Urząd Skarbowy we W. decyzją z dnia [...] nr [...] nr [...] ustalił stawkę karty podatkowej na 2001 r. w kwocie [...] miesięcznie. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. stwierdził wygaśnięcie decyzji ustalającej J. T. stawkę karty podatkowej na 2001 r. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylił decyzję w trybie art. 233 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U Nr 137, poz. 926 ze zm.) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. decyzją z dnia [...] stwierdził wygaśniecie decyzji ustalającej J. T. stawkę karty podatkowej na 2001 r. Jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia wskazał art.25 ust. 1 pkt 5 i art. 40 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) – dalej w skrócie ustawa o ryczałtach. Z ustaleń poczynionych w toku kontroli, przeprowadzonych przez inspektora kontroli skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej we W., wynikało, iż mąż podatniczki A. T. prowadził w 2001 r. działalność gospodarczą, w ramach spółek cywilnych Drukarnia A oraz B, polegającą m.in. na sprzedaży usług introligatorskich. Prowadził, zatem działalność gospodarczą w tym samym zakresie, jaki zgłosiła do opodatkowania w formie karty podatkowej J. T. O okolicznościach tych podatniczka nie poinformowała Urzędu Skarbowego ani w składanym wniosku o opodatkowania w formie karty podatkowej ani później. W odwołaniu J. T. wniosła o uchylenie decyzji i zarzuciła naruszenie: 1) Konstytucji Rzeczypospolitej Polskie z dnia 2 kwietnia 1997 r. art. 2, art. 7. art. 20, art. 22 i art. 31 ust. 2. 2) Ordynacji podatkowej: - art. 7 przez pominięcie, że podatkiem dochodowym opodatkowane są osoby fizyczne, - art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 129, art. 180 i art. 181 przez pominięcie zasad wyrażonych w wymiennych przepisach, - art. 187, art. 191 i art. 194 przez pominięcie zasad oceny dowodów w postępowaniu podatkowym, 3) Ustawy o rczałtach: - art. 25 ust. 1 pkt 5 przez błędne przyjęcie, że małżonek podatniczki prowadził działalność w tym samym zakresie w sytuacji kiedy dowody zebrane w sprawie wskazują, że świadczył usługi poligraficzne pozostałe gdzie indziej nie sklasyfikowane, - art. 40 przez błędne przyjęcie, że podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej podał dane niezgodne ze stanem faktycznym, nie zawiadomił organu podatkowego o zmianach powodujących utratę warunków uprawniających do opodatkowania w formie karty podatkowej. W uzasadnieniu strona wskazała, iż usługi wynikające z faktur wskazanych w decyzji organu I instancji jako usługi introligatorskie świadczone przez spółki cywilne Drukarnia A oraz B, w których udziałowcem był mąż podatniczki nie były wykonywane przez te spółki. Spółki podzlecały ich wykonania, a następnie usługi te były refakturowane. W ocenie strony organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego, co miało wpływ na wynik sprawy. Organ uznał, bowiem, że fakt przyjmowania zleceń i sprzedaży usług introligatorskich przez wymienione spółki cywilne przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej w tym zakresie. Organ odwoławczy utrzymał decyzję organu I instancji w mocy wskazał, iż podatnik, aby korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej musi spełnić warunki określone w art. 23 i 25 ustawy o ryczałtach. Drugi z powołanych przepisów w ust. 1 pkt 5, stanowi, że podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeśli małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie. Organ wyjaśnił, iż pojęcia "prowadzenie działalności", o jakim mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy, nie należy rozumieć jako wykonywania fizycznie poszczególnych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez małżonka podatniczki. Wystarczającym jest, a to ustalono w toku postępowania, iż jako wspólnik spółki cywilnej, w celu całkowitego wykonania przyjętych zleceń świadczył na rzecz swoich kontrahentów także usługi introligatorskie. Przy czym nie ma znaczenia, że wykonanie tych usług spółka podzlecała innym podmiotom gospodarczym. Nie podzielił też organ zarzutów, dotyczących naruszenie wymienionych w odwołaniu: przepisów regulujących postępowanie podatkowe oraz zasad zawartych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. J. T. wniosła o uchylenie decyzji organów oby instancji oraz poza zarzutami przedstawionymi wcześniej w odwołaniu i ich dotychczasową argumentacją zarzuciła naruszenie: - art. 210 §1 pkt 4 i 5, §4 Ordynacji podatkowej przez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w szczególności brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów, którym odmówił wiarygodności oraz przyczyn tego stanu a także nie przytoczenie przepisów, które wyjaśniłyby stronie stanowisko organu, - art. 4 ust. 1 ustawy o ryczałtach przez pominięcie zapisów w nim zwartych, z których wynika, że za działalność usługową uważa się pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przytoczył dotychczasowa argumentację, podkreślił, iż zebrany materiał dowodowy, w postaci faktur wystawionych w 2001 r. przez Drukarnię A oraz B dokumentujących sprzedaż usług introligatorskich, stanowił wystarczająca przesłankę do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej J. T. wysokość stawki karty podatkowej na 2001 r. W ocenie organu postępowanie podatkowe przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami a wydane decyzje zawierają wszystkie elementy wskazane w art. 210 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ryczałtach podatek w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo - usługową określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli. Kolejne warunki opodatkowania w tej formie zawiera art. 25 w/w ustawy jednym z takich warunków jest, aby małżonek podatnika nie prowadził działalności w tym samym zakresie (art.25 ust.1 pkt 5 ustawy ryczałtach). Skarżąca J. T. w deklaracji w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej w 2001 r. (PIT-16), wykazała jako rodzaj prowadzonej działalności usługi w zakresie introligatorstwa oraz wykazała, iż małżonek A. T. prowadzi działalność gospodarczą w innym niż usługi introligatorskie zakresie. Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...]. Na podstawie tych dokumentów Pierwszy Urząd Skarbowy we W. decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił J. T. stawkę karty podatkowej na 2001 r. Organ podatkowy zasadnie przyjął, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami działalność gospodarcza prowadzona przez J. T. w warunkach wskazanych w deklaracji może być opodatkowana w formie karty podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na 2001 r. dla J.T. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że A. T. (mąż J. T.) w 2001 r. prowadził działalność gospodarczą w dwóch spółkach cywilnych: - Drukarnia A s.c. A. T. i K. Ż. oraz - B s.c. A. S., J. Ż., A. T. Obie spółki świadczyły m in. usługi introligatorskie. Ustaleń tych dokonano na podstawie wystawionych przez te podmioty faktur, których kserokopie włączono do akt sprawy. Powołany wyżej art. 25 ust.1 pkt 5 ustawy ryczałtach jednoznacznie stanowi, iż z opodatkowania w formie karty podatkowej mogą korzystać podatnicy, których małżonkowie nie prowadzą działalności w tym samym zakresie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do ustalenia czy A. T. w ramach spółek cywilnych Drukarnia A i B prowadził działalność usługową także w zakresie introligatorstwa (tj. w zakresie określonym pod poz. 59 załącznika nr 4 do ustawy o ryczałtach, czyli w tym samym zakresie, co J. T. korzystająca z opodatkowania w formie karty podatkowej. W załączniku nr 4 do ustawy o ryczałtach pod poz.59 jako usługi introligatorskie wymieniono m in. wyrób teczek na akta, obwolut, opakowań z kartonu i papieru oraz zdobionej galanterii papierniczej. Usługowe krojenie papieru, tektury i wszelkich materiałów introligatorskich. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi. Twierdzenia skarżącej, iż A. T. w ramach s.c. Drukarnia A i s.c. B wykonywał wyłącznie usługi poligraficzne, a nie usługi introligatorskie nie znajdują potwierdzenia w wystawianych przez wymienione spółki cywilne fakturach wymienionych w decyzji organu I instancji. Faktury te dokumentują sprzedaż przez wymienione spółki usług introligatorskich na rzecz innych podmiotów. W tak ustalonym stanie faktycznym twierdzenie strony skarżącej, iż A. T. nie prowadził działalności obejmującej świadczenie usług introligatorskich, albowiem wykonanie tych usług spółki zlecały innym podmiotom nie zasługuje, w ocenie Sądu, na akceptację. Ustawodawca w art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy o ryczałtach, sformułował warunek, aby małżonek osoby korzystającej z opodatkowania w formie karty podatkowej nie prowadził działalności w tym samym zakresie. Powołany przepis, wbrew twierdzeniom strony, determinuje jedynie formę prowadzenia działalności przez małżonka osoby opodatkowanej kartą podatkową (działalność jednoosobowa, spółka cywilna) oraz zakres prowadzonej działalności (objęty opodatkowaniem w formie karty podatkowej). Nie ogranicza sposobu prowadzenia tej działalności do wykonywania jej osobiści bez możliwości korzystania z podwykonawców. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z wystawionych faktur, spółki cywilne, których udziałowcem był A. T., mąż J. T. (opodatkowanej kartą podatkową), przyjmowały zlecenia i wykonywały usługi poligraficzne oraz przy udziale podwykonawców usługi introligatorskie. J. T., świadcząc usługi w zakresie introligatorstwa nie mogła, zatem korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej. O zaistniałych okolicznościach strona nie poinformowała organu podatkowego składając wniosek o opodatkowanie w formie karty podatkowej, ani później. Zasadnie, zatem Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy o ryczałtach stwierdził wygaśniecie decyzji ustalającej J. T. stawkę karty podatkowej na 2001 r. Zawarte w skardze zarzuty zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie. Organy podatkowe nie naruszyły przepisów regulujących zasady postępowania podatkowego i zasady oceny dowodów w tym postępowaniu. Zebrany materiał dowodowy, w szczególności deklaracje podatkowe, zaświadczenia w wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, umowy spółek cywilnych, dane dotyczące s.c. Drukarnia A i B zawarte w protokole kontroli z dnia [...] sporządzonym przez inspektora kontroli skarbowej M. S., dołączone do akt sprawy kserokopie faktur, jest kompletny i w toku postępowania strona nie występowała o jego uzupełnienie. Brak też podstaw do przyjęcia, iż organy podatkowe naruszyły zasady oceny dowodów tym bardziej, że strona nie precyzuje w skardze, w jaki sposób naruszono art. 187, art. 191 i art. 194 Ordynacji podatkowej. Ustalenia faktycznego zakresu prowadzonej przez A. T. działalności organy podatkowe dokonały analizując wystawiane w ramach tej działalności faktury dokumentujące wykonane czynności. Odwoływanie się przez stronę skarżącą do klasyfikacji działalności gospodarczej prowadzonej przez A. T., w ramach spółek cywilnych, dokonanej przez Urząd Statystyczny w zaświadczeniach o numerze identyfikacyjnym REGON nie jest trafne albowiem art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy o ryczałtach, odnosi się do działalności faktycznie wykonywanej przez małżonka osoby opodatkowanej kartą podatkową, a nie do tego zakresu, jaki został zgłoszony czy też wskazany jako podstawowy rodzaj prowadzonej działalności w zaświadczeniu o numerze identyfikacyjnym REGON. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, nie naruszono, zatem przepisów prawa materialnego tj. art.4 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy o ryczałtach. Nieuzasadniony jest także zdaniem Sądu zarzut naruszenia art. 210 §1 pkt 4 i 5 §4 Ordynacji podatkowej. Zaskarżona decyzja zawiera zarówno uzasadnienie prawne jak i faktyczne. Organ odwoławczy wskazał ustalenia faktyczne w sprawie i przytoczył przepisy ustawy o ryczałtach, będące podstawą rozstrzygnięcia. Sąd nie stwierdził także naruszenia powołanych w skardze przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Bardziej szczegółowe ustosunkowanie się do tych zarzutów nie jest możliwe, bowiem strona skarżąca nie sprecyzowała, na czym w istocie polegało naruszenie szeregu zasad konstytucyjnych, poprzestając na ich przywołaniu w skardze. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako bezzasadną oddalił.