I SA/Wr 728/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izy Skarbowej we W. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, iż jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz narazi stronę skarżącą na szkodę z uwagi na jej sytuację majątkową i finansową. Zasadność wniosku uzasadniała skarżąca również szczególnymi okolicznościami sprawy sprowadzającymi się do pominięcia argumentacji strony w toku postępowania i wadliwym rozstrzygnięciu sprawy przez organ drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w drodze wyjątku, kolejne paragrafy powołanego artykułu, przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na uwadze należy mieć okoliczność, że instytucja przewidziana w omawianym przepisie posiada charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Z tych też przyczyn, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar co najmniej uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie tych okoliczności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, pozostających w związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego aktu a możliwością wyrządzenia wnioskodawcy niepowetowanej szkody. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić, a twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki oraz narazi ją na szkodę w ocenie Sądu nie może zostać uznane za uzasadnienie wystąpienia w sprawie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niekorzystne konsekwencje finansowe i majątkowe oraz ogólnie jedynie wskazane trudne do odwrócenia skutki nie mogą bowiem stanowić wystarczającej przesłanki do zastosowania wobec skarżącej ochrony tymczasowej. Brak szczegółowego uzasadnienia wniosku oraz informacji ze strony skarżącej o jej zasobach pieniężnych, ruchomościach, nieruchomościach i innych składnikach majątku nie pozwala na przyjęcie, iż przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji zostały spełnione. Po stronie wnioskodawcy spoczywa bowiem ciężar wykazania, że w jego sytuacji brak uwzględnienia wniosku może przyczynić się do powstania znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się zaś do podnoszonej przez skarżącą okoliczności, w świetle której organ drugiej instancji pominął argumentację strony i wadliwie rozstrzygnął sprawę, Sąd zauważa iż okoliczności te nie stanowią przesłanek stanowiących podstawę rozstrzygania przez Sąd w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe, skarżąca nie przekonała Sądu co do zasadności zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – nie podlegał uwzględnieniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.